Oranje
Eén dag was St. Lucia oranje. De beloftes waren zo groot. Een grote delegatie van de studiereis zocht elkaar weer op om de kwartfinalewinst tegen Rusland te gaan vieren. De oranje vlaggen, die gedurende de hele reis al hotelkamers, bussen en hostels versierd hadden, werden door de kroegeigenaar maar al te graag aan het plafond gehangen. Iedereen zat klaar voor een knallende kwartfinale van Nederland. Op naar de finale tegen Duitsland.
De meeste deelnemers hebben hun reisschema zo opgesteld dat ze alle wedstrijden van het EK 2008 kunnen kijken. Dit alles omdat de eerste wedstrijden
van ons Oranje een opmaat leken te zijn voor een onvergetelijke Europese ervaring. De spanning bij het eerste fluitsignaal was te snijden. De cd met
Nederlandse knallers zat al in de stereo om elk doelpunt te vergezellen van Addie Timmermans, Rogier en Co of Partyjocks.
De deceptie was groot toen het spel van Nederland in de verste verte niet leek op het succes van de afgelopen weken. Ook bij mijn kamergenoten liep de frustratie hoog op. Het zal nooit meer goed komen. Marco heeft gefaald. Onze jongens misschien nog wel meer.
