Koud op je dak
Vroeger toen de meeste mensen nog gewoon werkten, had elke familie maar één oom die bij zo iets vreemds werkte als een universiteit. De oom nodigde mij uit voor een bezoek aan de TH Twente. Natuurlijk werd ik opgehaald bij station Hengelo. Op de campus kwelden mij twee gedachten: ten eerste, was deze verzameling van erg lelijke gebouwen uitputtend? En ten tweede, was bij alle gebouwen de lelijkste kant naar buiten gekeerd? Ach ja, als je jong bent zie je alles van de zonnige zijde. Beide gedachten bleken niet juist. In de loop der jaren heeft men de collectie bouwsels weten uit te breiden met onjuiste scharminkels van glas, staal en steen.
