Banaliteiten
De pen wordt opgenomen daar waar zij vorige week werd neergelegd. Overal om ons heen zien we schrijfsels. Vruchten van pennen, kwasten, stiften en potloden en van hun nazaat, de koud oplichtende cellen van de alom verfoeide lichtkrant. Toch worden we meer geboeid door de voortbrengselen van de waarlijk zieke geest, en niet door de wanhopige pogingen van onze medestudenten, of een door de campus in de arm genomen kunstenaar, om voor een ondeugend moment uit hun band te springen in een uiting van sublieme banaliteit.
