Excellent beleid?
Zoals bekend, moeten de technische faculteiten reorganiseren. Niet omdat zij het slecht doen maar eerder omdat ze het te goed doen: het budget voor het `matchen' van het sterk gegroeide aantal extern gefinancierde projecten schiet tekort. Daarnaast speelt het stimuleringsbeleid van de UT een rol: periodiek worden nieuwe onderzoekprogramma's met tijdelijke stimuleringsbudgetten (20% van het totaal) van de grond getrokken, maar voortzetten van die nieuwe activiteiten impliceert het afbouwen van andere activiteiten, omdat het totaalbudget niet veel verandert. Waar de keuze voor vernieuwing en investeringen meestal moeiteloos tot stand komt, is de keuze voor af te stoten activiteiten -en mensen- vele malen lastiger. Dat blijkt bij het opstellen van de reorganisatieplannen. Wederom zal een zwaar beroep op oudere medewerkers gedaan worden om hun loopbaan vervroegd af te bouwen, onder meer omdat hun werk `niet meer past in de nieuwe strategie'. Dat is een herhaling van zetten, want ook de in 1999 vastgestelde HRM-nota was niet meer (en niet minder) dan het uitstoten van oudere medewerkers met behulp van 20 miljoen gulden uit de UT-reserves. Het wegwerken van de huidige `grijze prop' zal via de nieuwe reorganisaties bij EWI en TNW zeker nog een aantal jaren in beslag nemen.
