Over en sluiten
Zo aan het begin van een nieuw jaar is het altijd even wennen. Alles is nog kakelvers, piepjong en gloednieuw. En dan ga je met frisse moed ook weer aan de slag. Maar al snel ontdekten we dat er een grimmige sfeer hing op onze verdieping. Eerst konden we de vinger er niet goed op leggen. Het begon namelijk op de toiletgroep. Daar stonk het. Niks geen frisse lelietjes-van-dalen, maar een ronduit smerige mestgeur. We zullen u details van allerlei restanten in, op en rondom de wc-pot besparen, maar het was werkelijk heel goor. Ook onze coffee-corner oogde als een waar slagveld. Geen schoon kopje in de kast, koffieresten aan de muur, een aangekoekte vloer. Echt verschrikkelijk. Dus spraken we de schoonmaakster daarop aan. Zij was nieuw. Overgeplaatst van de bibliotheek, naar onze verdieping. En onze vertrouwde schoonmaakster had weer haar plek ingenomen. Maar die was daar he-le-maal niet blij mee. De bieb, dat was namelijk een rotplek. Altijd vies, altijd ondankbare studenten om voor schoon te maken. De oude werkster wilde dus haar oude werkplek terug. En zat de boel een beetje te saboteren. Het probleem beperkte zich overigens niet tot onze verdieping. Op de hele UT waren schoonmakers van werkplek gewisseld. Dat had Asito, de nieuwe schoonmaakorganisatie, zo geregeld. De oorlog heeft inmiddels haar hoogtepunt bereikt. Zo zagen we vanochtend twee werksters die elkaar met dweil en stofzuiger te lijf gingen. Ach, het komt vast wel goed. Alle begin is moeilijk. Wij nemen gewoon zelf glorixdoekjes en plastic koffiebekertjes mee.
