Over en sluiten

| Redactie

Zo aan het begin van een nieuw jaar is het altijd even wennen. Alles is nog kakelvers, piepjong en gloednieuw. En dan ga je met frisse moed ook weer aan de slag. Maar al snel ontdekten we dat er een grimmige sfeer hing op onze verdieping. Eerst konden we de vinger er niet goed op leggen. Het begon namelijk op de toiletgroep. Daar stonk het. Niks geen frisse lelietjes-van-dalen, maar een ronduit smerige mestgeur. We zullen u details van allerlei restanten in, op en rondom de wc-pot besparen, maar het was werkelijk heel goor. Ook onze coffee-corner oogde als een waar slagveld. Geen schoon kopje in de kast, koffieresten aan de muur, een aangekoekte vloer. Echt verschrikkelijk. Dus spraken we de schoonmaakster daarop aan. Zij was nieuw. Overgeplaatst van de bibliotheek, naar onze verdieping. En onze vertrouwde schoonmaakster had weer haar plek ingenomen. Maar die was daar he-le-maal niet blij mee. De bieb, dat was namelijk een rotplek. Altijd vies, altijd ondankbare studenten om voor schoon te maken. De oude werkster wilde dus haar oude werkplek terug. En zat de boel een beetje te saboteren. Het probleem beperkte zich overigens niet tot onze verdieping. Op de hele UT waren schoonmakers van werkplek gewisseld. Dat had Asito, de nieuwe schoonmaakorganisatie, zo geregeld. De oorlog heeft inmiddels haar hoogtepunt bereikt. Zo zagen we vanochtend twee werksters die elkaar met dweil en stofzuiger te lijf gingen. Ach, het komt vast wel goed. Alle begin is moeilijk. Wij nemen gewoon zelf glorixdoekjes en plastic koffiebekertjes mee.

Oorlog

Humor
Woehahahaha. Wat een giller was dat hè? Nou, nou nou. We zitten hier op de redactie nog steeds bij te komen. He, he. Tjonge, jonge jonge. Wat een lol zeg. In een deuk lagen we. En we kwamen d'r bijna niet meer uit! Wat hebben wij zitten schuddebuiken. Echt wáánzinnig goed!

Wat? Nou, die cursus humor tijdens de nieuwjaarsreceptie afgelopen maandag. Niet gezien? Gemiste kans man! Supergezellig hoor om weer es ouderwets te grappen en grollen. Vrolijke jolijt met collega's onder elkaar. Ontspannender kon het nieuwe jaar niet beginnen. Prima opgeduikeld ook, die ingehuurde cabaretier. Snoeiharde humor gooide die gozer non-stop de zaal in.

Een ingehuurde grappenmaker? Ja, zeer zeker. Want humor + UT, het blijft toch een lastige combinatie. Tja, wat valt er eigenlijk ook te lachen, zo begin januari? Snijdende vrieskou, lange donkere dagen, glibberige sneeuw. We worden er niet vrolijk van.

Snotterende loopneuzen, verhoogde vatbaarheid, rondsluipende virussen. De griep ligt op de loer. Bouwvertraging door vorstverlet, een verbod op campusvuren, uitgehongerde dieren op de campus, medewerkers met benen of armen in het gips. Wat nou humor? Een Meander zonder warmte, uitgevallen zuurkasten, mislukte experimenten. Hoort u ons lachen? Nóg meer bouwprojecten en nóg meer beton! Steeds minder campusgroen. Bossen die verdwijnen. Dieren die het loodje leggen. Geen moer aan!

Goed, een half uurtje lekker weg lachen uit de werkelijkheid was best aardig. Maar 't is niet genoeg. Face the facts. Het huilen staat ons nader dan het lachen. En het jaar moet nog beginnen. Snik! Daar is geen cursus humor tegen opgewassen.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.