Over en...sluiten
Roel: `Met Pieper.' Aard: `Dag Roel, Aard hier. Alles goed daar aan de Franse zuidkust?' Roel: `Prima, heb je één momentje? De strandballen vliegen me hier om de oren, ik ga even een rustig stukje zand zoeken om te bellen.' Roel: `Ja, ben ik weer. Zeg het eens.' Aard: `Wat ongelooflijk naar voor je dat je in je eigen land niet eens meer veilig bent.' Roel: `Ach ja, voordeel is wel dat dit een flinke duit belasting scheelt.' Aard: `Maar Roel, ik neem aan dat je wel het boegbeeld van ons instituut wilt blijven?' Roel: `Natuurlijk! De reiskosten zijn toch geen probleem voor jullie?' Aard: `Nou, daar wilde ik het net over hebben.' Roel: `Misschien moeten we mijn contacturen wat omlaag brengen. Dat ik niet meer eens in de twee weken, maar eens in de drie maanden kom. Ik wil trouwens ook van die afstudeerders af, dat wordt nu wat lastig. Het leeswerk voor de promoties krijg ik wel via de mail. Dat kan ik mooi in mijn strandstoel doorwerken.' Aard: `Ik begrijp het. Maarruh, hoe zit dat dan met je aanstelling? Je moet wel uren maken.' Roel: `Nou, dan verzorg ik toch twee keer per jaar een groot college? De studenten vinden dat geweldig. En jullie hebben een mooi boegbeeld toch?' Aard: `Eh...ja, ja. Laten we dat maar doen. Zeg Roel, wat ik nog eh, wilde vragen…' Roel: `Ja kom op, zeg het maar.' Aard: `Ons volgende vakgroepuitje hè. Kunnen we niet bij jou in de tuin barbecueën ofzo?'
