Naam: Hans Penders
Studie: industrieel produkt ontwerper HBO
Sport: handbal en beachhandbal
Leeftijd: 22 jaar
Club: DHV Cabezota
Voor de Drienerlose handbalvereniging Cabezota is de datum 29 juni met sierletters bijgeschreven in de annalen van de vereniging. Het is de dag waarop het beachhandbalteam van de club in Scheveningen gekroond wordt tot Nederlands kampioen. De eerste keer in de historie van de vereniging.
Een trotse voorzitter en speler van het kampioensteam Hans Penders staat het toernooi nog helder voor de geest. De finale, de titel en natuurlijk de ontlading na afloop. Die beelden en herinneringen zijn in de lange zomervakantie niet vertroebeld. Penders: ‘Zeker niet. Een titel op een NK is andere koek dan de hoofdprijs op een NSK.’ De betrekkelijke onbekendheid van de sport zou volgens Penders afbreuk kunnen doen aan de waarde van een nationale titel. ‘Maar’, zegt hij, ‘daar staat tegenover dat we op het Scheveningse strand 160 ploegen achter ons hebben gelaten. Dat zegt wel iets over onze kwaliteiten.’
Feest dus bij de zandtijgers van de Drienerlose handbalclub.De ontlading na afloop van de gewonnen finale tegen Venlo laat zich voorspellen. De minutenlange vreugdedans op het midden van het veld en daarna de spontane afkoeling in de Noordzee. Penders heeft wel eens mindere momenten meegemaakt. ‘Prachtig toch’, zegt hij, ‘natuurlijk waren we even door het dolle heen. Ook al omdat we er de afgelopen jaren steeds zo dichtbij zaten.’ Het team veroverde vorig jaar de derde plaats en de twee afleveringen daarvoor werd het zilver in de wacht gesleept. Cabezota zat er al steeds dicht bij maar vond in het laatste stapje naar de titel steeds ‘angstgegner’ Hurry Up uit Zwartemeer op haar weg. Maar op dit toernooi is alles anders. Hurry Up wordt verslagen. Niet in een rechtstreekse confrontatie (1-1) maar wel in het overalltoernooi. Penders: ‘We wisten wel dat we het in ons hadden om kampioen te worden, maar dan moet het allemaal wel een beetje meezitten.’ En dat was dus het geval. In de finale werd met ruim verschil gewonnen, alleen in de halve finale moesten er shoot-outs – een serie vrije worpen – aan te pas komen om tot de eindstrijd door te dringen. Bij die shoot-outs was een glansrol weggelegd voor de keeper van Cabezota. ‘Hij ranselde bijna alle ballen eruit en sleepte ons er op dat moment doorheen.’
Met veel snelheid en dynamiek wist de Drienerlose ploeg zich op het Scheveningse strand te onderscheiden. Snelheid, dynamiek en show zijn illustratief voor beachhandbal. Een sport waarin de vier spelers voortdurend gewisseld mogen worden. Een sport ook waarin een treffer van de doelman dubbel telt, evenals de speler die een pass in de lucht vangt en in één beweging scoort zonder de grond te raken. ‘Dat maakt deze sport zo leuk om naar te kijken.’
Leuk, maar ook loodzwaar in het mulle strandzand. Penders, nuchter: ‘Er zit wel een zekere uitdaging in deze sport.’ De speler speelt al vanaf zijn tiende handbal en later beachhandbal. ‘Het mannenhandbal’, legt hij uit, ‘wordt in Nederland ondergewaardeerd. Het is vooral voetbal, maar ik vind voetbal vergeleken met handbal een saaie sport. Te statisch. Ik ben nog nooit in verleiding gekomen voor een andere sport te kiezen.’
Terug naar het strand van Scheveningen. Want de mannen vierden het titelfeestje niet alleen. Vriendinnen van de spelers en ouders deelden in de feestvreugde. ‘En dat’, zegt Penders, ‘doen we volgend jaar weer als we onze titel verdedigen.’
 |
| ‘We hebben op het Scheveningse strand wel 160 ploegen achter ons gelaten.’ (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
