 |
| Frank Haverkamp: ‘Mooie sport, maar de lol staat voorop.’ Foto: Gijs van Ouwerkerk |
Naam: Frank Haverkamp
Leeftijd: 25 jaar
Studie: industrieel ontwerpen
Sport: tennis
Club: TC Ludica
Hij behoort tot het selecte gezelschap tennisspelers van TC Ludica dat uitkomt in de vierde klasse. Net één laag onder het hoogste amateurniveau in Nederland. Frank Haverkamp loopt er niet mee te koop. Hij wil best naar de derde klasse, maar is niet van plan daar grote offers voor te brengen. ‘Het is een mooie sport, maar de lol staat voorop.’
Haverkamp was een van de 150 deelnemers aan de UT-kampioenschap tennis, dat begin deze week en vorige week werden gehouden. De speler van Ludica kwam uit op drie fronten en bij het ter perse gaan van deze krant, zat hij op twee van de drie onderdelen nog in de race. Het zou dus zo maar kunnen dat hij op dit moment de trotse bezitter is van de UT-titel.
Allemaal leuk en aardig, maar wat onderscheidt de man van andere spelers binnen zijn club? ‘Ho, ho’, klinkt het bescheiden, ‘er zijn meer spelers binnen Ludica die op hetzelfde niveau spelen als ik.’
‘Maar’, iets minder bescheiden, ‘die zijn wel op de vingers van twee handen te tellen.’
Haverkamp behoort dus de betere tennissers van zijn club. Promoveerde vorig jaar van de vijfde naar de vierde klasse en wint, zo halverwege het seizoen, meer wedstrijden dan hij verliest. Perspectief volop. Zijn geheim? Een geraffineerde service en een geplaatste forehand. Die combi heeft hem de afgelopen seizoenen een flink aantal zeges opgeleverd. Maar op het onlangs gehouden NSK bij Ludica zag hij de titel, zowel in de dubbel als het gemengd dubbel, aan zich voorbij gaan. ‘Jammer’, zegt Haverkamp, ‘ik had er wel op gehoopt, maar ik lig er niet wakker van.’
Terug naar zijn opslag. Dat is één van de wapens waarmee hij ontzag inboezemt. Niet zozeer door het explosieve karakter van de service, maar meer door de vileine curve. ‘Ik kan’, legt hij uit, ‘hem wel behoorlijk lullig raken. Niet te hard en met veel effect en dan is het aan mijn tegenstander daar een antwoord op te vinden.’ Maar andere onderdelen van zijn spel zijn voor verbetering vatbaar. Zoals volley en backhand. ‘Maar dat’, weet hij, ‘geldt voor meer spelers. Vooral de backhand blijft voor veel tennissers een lastige slag.’
Vanaf zijn achtste jaar tennist Haverkamp. Dat deed hij op de Veluwe in zijn woonplaats Rhenen. In zijn woonplaats combineerde hij deze sport aanvankelijk als kind met voetbal. Uiteindelijk stopte hij met voetbal en sloeg de balans door in het voordeel van de individuele sport. Haverkamp corrigeert: ‘Tennis is voor mij geen individuele sport. Ik speel even vaak in de dubbel en dat is ook mooi. Vooral als je je maatje een beetje leert kennen en zijn goede en minder goede kanten kan inschatten. Juist die wisselwerking en de tactiek in de dubbel spreken mij aan, zeker als je langer samenspeelt met dezelfde speler.’
Haverkamp komt uit een tennisnest, want zijn vader speelde het ook. Voor Ludica is hij nu al voor het vijfde jaar actief. Vorig jaar was hij nog voorzitter. Dat hoeft van hem nu niet meer, maar de betrokkenheid met de club is er niet minder om. ‘De sport is prachtig’, zegt hij, ‘maar de gezellige sfeer bij Ludica maakt het voor mij compleet.’
