Illusie
Die moeten wel strikt intiem blijven. Alles op z'n plaats. Ieder z'n plek. Dat voorkomt pijnlijke situaties. U kent ze wel: dikkerds in kleding die voor goedgevormden is bedoeld. Leuk in de slaapkamer, maar ga er alstublieft niet mee over straat. Of zo'n Susan Boyle, dat lelijke mens dat in Britain's Got Talent de sterren van de hemel zingt. Dat zou bij ons niet gebeuren. Wij sturen zo'n gedrocht gierend in de voorronde naar huis. Of anders doen onze wegstemmende kijkers dat wel. Zonodig na een subtiele hint van mijn collega. `Dit is echt de meest afschuwelijke jurk die ik ooit heb gezien!' Natuurlijk gunnen wij iedereen succes. Maar wij beschermen onze deelnemers graag tegen het leed dat Susan Boyle nu wordt aangedaan. In iedere krant te moeten lezen hoe lelijk ze is.
Het harde oordeel van het publiek helpt iedereen zijn plaats te houden. Natuurlijk mogen buitenlanders de illusie hebben dat ze hetzelfde kunnen bereiken als wij Nederlanders. Maar dat moet wel bij een illusie blijven. Een Marokkaanse burgemeester blijft een Marokkaan. Als-ie het goed doet, doet-ie het goed voor een Marokkaan. Dat is pijnlijk voor de man in kwestie. Onrechtvaardig hard. En nergens voor nodig. Middels een referendum zou zo'n Aboutaleb nooit burgemeester van Rotterdam zijn geworden. Kon hij gelukkig blijven dromen. Dreaming his dream.
