`In 2002 heb ik als arts geholpen bij de Batavierenrace en sindsdien ben ik er altijd bij geweest,' aldus Joke. Bij de Bata leerde ze Guus kennen. `Hij had werktuigbouwkunde gestudeerd op de UT maar woonde en werkte inmiddels in Zwitserland. Toch kwam hij na twintig jaar nog altijd terug om samen met zijn vrienden van de motorsportgroep de Batavierenrace te begeleiden.'
Bij de Bata in 2004 sloeg de vonk definitief over. `Guus is de liefde van mijn leven, we dachten zelfs aan trouwen,' vertelt de huisarts met veel gevoel. In het paasweekend van 2005 gingen Joke en Guus op de motor naar Zuid-Frankrijk. Tijdens de terugreis kon het stel een spookrijdende auto niet ontwijken. Guus overleed ter plekke, Joke raakte zwaar gewond. Joke: `Ik lag helemaal in de kreukels, maar heb alles gelukkig bewust meegemaakt. Daardoor heb ik de politie ervan kunnen overtuigen dat het ongeluk niet Guus' schuld was, maar van de automobilist.'
Joke lag maanden in het ziekenhuis, waarvan een aantal weken op de intensive care. Ze wilde perse de finish van de Bata dat jaar meemaken. Haar behandelend arts verklaarde schriftelijk dat het uitstapje haar herstel bevorderde, een ambulance werd geregeld en een ambulancebroeder offerde zijn vrije dag op om Joke te begeleiden. `Toen ik op de brancard de sintelbaan op kwam dachten veel mensen dat het een grap was. Er komen immers ook lopers met hele kano's of biertaps de finish over.' Joke werd omringd door haar en Guus' familie. Samen zagen ze hoe de naaste vrienden van Guus in `missing man formatie' de sintelbaan op reden. `Er werd een plek open gehouden waar Guus zou moeten rijden. Vervolgens was er een tijdje niets en was het ontzettend stil en pas daarna kwamen de andere motorrijders. Heel bijzonder.'
Na het horizontale jaar, zoals Joke het zelf noemt, is de arts steeds aanwezig geweest bij de Batavierenrace. `Ik móet er gewoon bij zijn, als dank voor de geweldige actie van de motorrijders op de finish en als eerbetoon aan Guus.'
