Tanken
Rammen
`Geweld kun je niet afschaffen, hoogstens verminderen', zei filosoof Hans Achterhuis deze week tijden het Studium Generale. Ha, we kunnen er met z'n allen dus een potje op los timmeren. Hup, pak aan! En hier, PATS, incasseer deze stevige rechtse ook even. KLING, zo schoffel je de eerste de beste collega genadeloos onderuit. Een flinke mep, een hardhandige duw. Ze zijn vandaag de dag schering en inslag. Blauwe ogen, kapotte knieën, ingescheurde wenkbrauwen. Niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Het bloed gutst waar het niet gaan kan. Onophoudelijke spuit het rood onze neusgaten uit. Rammen hoort er nu eenmaal bij.
Niets nieuws onder de zon, trouwens. In tijden van weleer vlogen de Grieken en Romeinen elkaar ook al in de haren. Groteske middeleeuwse legers vochten dagelijks een stevig robbertje. Koene ridders, heroïsche veldheren, allemaal kruisten ze wel eens de degens met hun opponenten.
Zoveel jaren later zit er nog steeds een sprankje agressie diepgeworteld in onze vaak zo vredige genen. Bij de één weliswaar wat meer dan bij de ander, maar: 't zit erin. Of zoals Achterhuis vertelde: `Een samenleving zonder geweld is een onmenselijk vreedzame samenleving.' Een wijze les. Dus voor wie zich tijdens de paasdagen verveelt: trek er gezellig knokkend op uit. Die losse handjes, daar kun jij immers niets aan doen! Ram gerust een paashaas. Gooi wat eieren tegen de ramen. Vertrap de chocolade-exemplaren voor de ogen van je nichtje. Duw je lastige broertje een tikkeltje harder. Deel rechts of links een paar rake klappen uit. Of ga eens per trein of bus. Schijnt ook goed te werken!