 |
| De binnenplaats van het nieuwe gebouw Carré met links (denkbeeldig) het water en rechts het verzonken laboratorium. Op het dak van het laboratorium staat een ontwerp van de schildering van Jan van der Ploeg. De definitieve kleurstelling moet nog bepaald worden. |
`Een bittere pil.' Zo noemt ABK-voorzitter Sipke Huismans het besluit van het college van bestuur. Dat legde onlangs het advies van de commissie om de kunstenaars Eja Siepman van den Berg en Frank Sciarone aan te trekken, naast zich neer. `Als je de deskundigheid van de commissie respecteert, dan spreek je daar geen veto over uit. De mening van de architect heeft de doorslag gegeven en dat vind ik moeilijk te accepteren. Wat is ons advies dan nog waard?' Voor Huismans, die jarenlang directeur was van de AKI, komt het CvB-besluit als een anticlimax na een `buitengewoon lang proces met een hink-stap-sprong verloop.'
Het begon allemaal in 2006 toen alleen nog maar sprake was van de bronzen torso van Siepman van den Berg die midden in de waterpartij op de binnenplaats van het gebouw zou worden geplaatst. Op het lage dak van het naastgelegen laboratorium zou een begroeiing van vetplanten komen. Eind 2007 kwamen het CvB en architect Jan Hoogstad echter overeen dat er toch een kunstwerk op het laboratoriumdak moest komen. De kunstcommissie, die bestaat uit deskundigen van binnen en buiten de UT, droeg daarop Frank Sciarone voor die aan de hand van duizenden keramieke tegels het idee van stromend water op het dak wilde creëren. De voorkeur van de adviescommissie ging daarbij uit naar een combinatie van de kunstwerken van Siepman van den Berg en Sciarone. Eind 2008 werd op verzoek van de architect een derde kunstenaar toegevoegd, Jan van der Ploeg. Vorige week besloot het CvB dat de Amsterdamse kunstenaar de opdracht krijgt omdat hij de voorkeur heeft van de architect, die vindt dat diens kunst meer in lijn is met de stijl van het gebouw. Waarmee de twee, door de kunstcommissie beoogde, kunstenaars niet meer in het verhaal voorkomen.
Van der Ploeg is zich ervan bewust dat de voorkeur van de adviescommissie naar de twee andere kunstenaars uitging, vertelt hij telefonisch vanuit Chicago. `Natuurlijk is het jammer dat niet iedereen achter mijn kunstwerk staat. Maar kunst roept altijd discussie op. Smaken verschillen en dat is maar goed ook.' De schildering van de Amsterdamse kunstenaar is gebaseerd op de waterpartij die naast het dak loopt. Op het dak komen zeven halve cirkels in contrasterende kleuren. De exacte kleuren zijn nog niet bekend.`Ik heb me laten inspireren door de omgeving en de kleur van het gebouw. Daardoor versterken de schildering en de architectuur elkaar in hoge mate.'
Voor kunstenares Siepman van den Berg komt het besluit van het CvB om niet met haar in zee te gaan als een onaangename verrassing. Zij heeft de torso inmiddels bijna af. `Het is erg jammer, ik heb het beeld net laten vergroten in Parijs. Het advies van kunstadviescommissies wordt in de regel altijd overgenomen. Omdat ik daar nu ook vanuit ging ben ik met veel enthousiasme aan het kunstwerk begonnen.' Ook Huismans betreurt dat de torso nooit op de UT te bewonderen zal zijn. `Samen met de schildering van Sciarone moest het een landmark worden; een beeldbepalend kunstwerk bij een beeldbepalend gebouw dat de tijd doorstaat. Achter de combinatie van de torso en het kunstwerk van Sciarone zit een grote inhoudelijke motivatie. De torso verwijst naar de mensen die het gebouw elke dag bevolken. Bij al het onderzoek dat er plaatsvindt, blijft de mens toch centraal staan. Frank Sciarone heeft zich verdiept in wat er in het nanolab onderzocht gaat worden. Bovendien gebruikt hij keramiek, materiaal dat de eeuwen doorstaat. Met alle respect voor Van der Ploeg, maar ik ervaar zijn werk als betrekkelijk willekeurig en eenvoudig. Bovendien heb ik twijfels bij de houdbaarheid van de verf die hij gebruikt.' In juni bespreken de kunstenaar en het CvB het definitieve ontwerp. De dakschildering wordt aangebracht voor de oplevering van Carré eind van dit jaar.
