De vergelijking gaat echter verder. Want zowel de mens als de auto kan ondanks die slijtage vaak nog gerepareerd worden. Wij gaan daarvoor naar een ziekenhuis, de auto kan het met een garage af. Maar op een gegeven moment is je auto de prijs van een reparatie niet meer waard. Misschien geldt dat ook wel voor de mens, stelt De Boer.
Maar hier moet je oppassen. We zien al voor ons waar deze metafoor gaat eindigen. Een auto breng je naar de sloop, eventueel nadat je nog goed functionerende onderdelen als een roetfilter, ingebouwd navigatiesysteem of reserveband hebt bewaard voor recycling. Maar een mens? Haal je daar eerst nieren en lever uit alvorens je… Nee, dat zul je ons niet horen zeggen. In Duitsland krijg je tegenwoordig 2500 euro premie als je een auto van negen jaar of ouder inruilt voor een nieuwe. Wij passen dus wel op met metaforen als `de mens is een auto'. Voor je het weet word je beticht van mensenhandel.
Plaatje
Al geruime tijd siert zijn begeerlijke glimlach het prikbord op de redactie. Niet op zo'n echte, glimmende foto van groot formaat. Helaas. Maar gewoon op zo'n ordinair zwart-wit printje. Hij kan er best mee door hoor. Zeker met zijn krachtige uitstraling. Die komt toch wel over. Ook zonder kleurtje. In drievoud hebben we hem hangen. Netjes met een punaise geprikt. Af en toe glijden onze ogen - de vrouwelijke wel te verstaan -vermakelijk over dat plaatje aan de muur. Ieder met haar eigen gedachte of ingeving.
Zijn grootste fan? Collega X. En zij schuift haar diepe bewondering niet onder stoel of bank. `Lekker ding', ontvalt haar soms. Of iets met hunk, babe of snoepje. Gevolgd door een onverschrokken: `Dat is-ie gewoon. Punt uit.'
Dus hebben wij het over hem. Bij de koffie als-ie een nieuw programma doet. Of bij de thee als-ie weer schitterde in een uitzending. En dat alles journalistiek verantwoord natuurlijk. Libelles, LINDA'S en ander vrouwelijk leesvoer verslinden we als-ie er met een interview in staat. Vechten is het soms als het om een fotoreportage gaat. Zijn blik, zijn haar, zijn kleding, zijn `alles' brengt de redactie soms in opgewonden vervoering.
En nu komt-ie zomaar maandagavond naar de UT! Onze redactieheld. Onze muze. Onze man. Onze lekkere, heerlijke…Over wie we het hebben? Over Joost Karhof natuurlijk. Je weet wel, die presentator van de actualiteitenrubriek NOVA.
Wat hij hier komt doen? Geen idee. Maar wij zijn er bij! Hoe dan ook. Op rij één. En het liefst nog even backstage. Voor een interview uiteraard. En een serie foto's!
