UT-evenementenmanager Tonnie Buitink is al vanaf 1974 betrokken bij de Batavierenrace als organisator van het eindfeest. Dat zag er destijds heel anders dan nu.
`In de beginjaren, toen de Batavierenrace nog maar net bestond was deze lang niet zo professioneel geregeld als nu. Er waren maar een handjevol lopers, die het zo nauw niet namen met dat lopen. Het was meer flauwekul', zegt hij. Het eindfeest dat toen alleen nog maar in de Bastille werd gegeven was veel kleiner met slechts een paar honderd feestgangers, een fractie van nu. Het gebouw zag er van binnen totaal anders uit, met allerlei nisjes, spelonken, trappetjes, bars en andere feestruimtes. Tonnie Buitink, destijds nog werkzaam als kelner bij restauratieve voorzieningen stond achter de bar. `We deden alles nog zelf. Het was heel gezellig, we hadden een disco en we hielden vaak bierestafettes. De ene universiteit streed dan tegen de andere universiteit, het was een mooie tijd.'
Regelgeving was er in die tijd nog helemaal niet. `In de beginjaren kon alles en mocht alles. Het personeel en de organisatie dronken gezellig de hele avond mee. Er werd niet bijgehouden hoeveel mensen binnen waren, daar waren ook geen regels voor. In het begin was dat ook niet echt nodig, maar er kwamen wel elk jaar meer bezoekers.' De hele Bastille stond stampvol mensen, zelfs de trap op- of aflopen was onmogelijk. `Het was bloedheet, de hulpverleners van het Rode Kruis wezen ons erop dat het zo niet langer kon, het was onverantwoord. Vanaf dat moment zijn we de zaken steeds beter gaan regelen.
In die beginjaren zetten Delftse studenten de Bastille op z'n kop. `Het was dat jaar koud, er lag buiten nog sneeuw, maar aan het einde van de avond lag er ook binnen sneeuw. De studenten hadden alle brandblussers leeggespoten. Het was een enorme rotzooi, dat was wel balen. De volgende dag hebben ze netjes alles opgeruimd.'
Toen de Batavierenrace bleef groeien en het eindfeest in de Bastille letterlijk en figuurlijk uit zijn voegen barstte besloot de UT een tent neer te zetten, naast de Bastille. Bekende artiesten als Jan Rot en Margriet kwamen er optreden. `Die waren destijds heel populair en er kwamen veel mensen op af. Niet alleen lopers maar ook fans. Het was op een gegeven moment zo druk dat de bezoekers de zijwanden eruit sloopten en op het gras gooiden, het was een chaos'. De organisatie was bang dat de boel zou escaleren. Er waren veel te veel mensen, we konden de situatie eigenlijk niet aan.'
In de jaren daarna werd het eindfeest steeds professioneler aangepakt en groeide het uit tot het geoliede en strakgeorganiseerde megaspektakel van nu. Dit jaar denkt Buitink dat er twaalfduizend mensen afkomen op het feest. Hij kijkt er weer naar uit. `Ik heb al veel mogen doen tijdens mijn loopbaan, maar de Batavierenrace is voor mij toch het mooiste evenement van het jaar.'
| Archiefplaatje van een recent Batafeest. (Foto: Maurits Diephuis) |