Wie: Marjolein Dohmen-Janssen.
Functie: opleidingsdirecteur civiele techniek (24 uur/week) en UHD (8 uur/week).
Kinderen: drie.
Werkt: 32 uur.
Economische zelfstandigheid: `Vind ik op zich niet zo heel belangrijk. Het is wel prettig, maar het gaat mij meer om andere zaken.'
Glazen plafond: ` Tot een aantal jaren terug bestond het glazen plafond voor mij misschien wel. Ik wilde vooral zelf lekker aan het werk zijn en daarnaast een hoop andere dingen kunnen doen. Door allerlei oorzaken is dat veranderd. Ik wil nu zeker carrière maken, omdat ik vind dat ik minstens zo goed ben als sommige anderen die een hogere functie hebben. Ik vind het ook belangrijk om tijd aan mijn kinderen te besteden dus ik zal niet gauw voor een fulltimebaan kiezen.'
Ambitie: `Ja. Wat ik graag zou willen is een functie waar je daadwerkelijk invloed hebt op hoe een organisatie of de maatschappij werkt.'
Work-life balance: `Het is rennen en vliegen, maar dat ligt me wel. Ik ben dus tevreden over het evenwicht tussen werk en privé.'
De UT een techneuten/mannenbolwerk? `Als UHD ervaarde ik dat niet, want toen had ik een vrouwelijke baas en veel vrouwelijke collega's. Als opleidingsdirecteur binnen CTW wel veel meer.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Ik probeer mogelijkheden te zoeken voor medewerkers om te groeien, biedt mezelf aan als mentor, adviseer vrouwen niet te bescheiden te zijn en geef voorlichting aan meisjes over technische studies.'
Tips: `Het moet voor mannen veel gewoner worden om deeltijd te gaan werken en carrière te maken. Mijn man werkt gelukkig ook vier dagen in de week, waardoor zorg en werk evenwichtig verdeeld zijn. Voor vrouwen is het veel meer geaccepteerd om deeltijd te werken. Zolang bedrijven en organisaties vinden dat je alleen carrière kunt maken als je fulltime werkt, zullen veel minder vrouwen carrière maken. Ik ben er namelijk persoonlijk wel van overtuigd dat het niet wenselijk is dat kinderen vijf dagen per week naar de opvang gaan.'
 |
| Marjolein Dohmen (Foto: Jan Hesselink) |
Bereidheid tot compromissen
Wie: Petra de Weerd-Nederhof.
Functie: UHD Organisatiekunde en Innovatie, opleidingsdirecteur van Bedrijfskunde/Business Administration.
Werkt: fulltime.
Kinderen: drie.
Economische zelfstandigheid: `Vind ik heel belangrijk.'
Glazen plafond: `Ik herken mijzelf daar absoluut niet in. Ik heb altijd fulltime gewerkt. In de periode dat de kinderen kleiner waren, maakte ik soms wel andere keuzes om de werkzaamheden beter te kunnen combineren. Hiervoor ontwikkelde mijn carrière zich anders en in sommige opzichten wat langzamer dan die van de mannelijke collega's.
Het glazen plafond bestaat wel degelijk, maar hoe dik het is en hoeveel last je ervan hebt, hangt naar mijn ervaring heel erg af van de branche waarin je werkzaam bent en je directe collega's. Ik had altijd collega's en een baas die zelf ook de balans werk-privé belangrijk vonden. Dat stimuleert enorm. Zelf kom ik uit een gezin met een fulltime werkende moeder en mijn vader was financieel directeur van een bouwbedrijf. Mijn partner komt uit een zeemansgezin. Er is bij ons nooit discussie geweest over parttime werken. De discussie gaat altijd over hoe we het zowel heel goed kunnen hebben als gezin en ons werk goed kunnen doen. Dan moet je wel bereid zijn om compromissen te sluiten, natuurlijk. En buiten kantooruren kunnen werken.'
Ambitie: `Ik ben wel ambitieus. Ik streef er naar om nog enkele carrièrestappen te maken (binnenkort is haar benoeming tot hoogleraar binnen de faculteit te verwachten, red.). Mijn ambities zijn wel expliciet ingebed in de randvoorwaarden van de thuissituatie. Mijn partner en ik hebben al lang ondervonden dat de combinatie van twee fulltime banen en drie kinderen alleen goed te managen is als we school, werk, hobby's en woning binnen handbereik hebben. Veel reizen is niet haalbaar voor mij, en ook met lange sabbaticals in het buitenland wacht ik echt tot de kinderen een stuk groter zijn.'
Work-life balance: `Het is vaak rennen en vliegen, maar daar kan ik redelijk goed tegen. Ik zeg altijd: mijn vak is organiseren. Ons huishouden is er ook op afgestemd. Een beetje een huishouden van Jan Steen soms. Door gebruik te maken van het keuzemodel arbeidsvoorwaarden kan ik door het inleveren van vakantieuren op woensdagmiddag thuis zijn. Dat doe ik nu sinds anderhalf jaar en het geeft wel wat meer rust met voetbalclubs en zwemles.'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `De UT is een mannenbolwerk, de aantallen, vooral in personeelsopbouw, spreken voor zich. De techneuten zijn hier in de meerderheid, maar het is echt leuk om met technische collega's samen te werken. Wat blijft is dat je je als vrouw nog wel eens moet bewijzen, maar dat heeft voor mijzelf nu ook wel te maken met het opleidingsdirecteurschap van bedrijfskunde. Door de vele positieve acties van het CvB en het ambassadeursnetwerk weet iedereen dat er meer vrouwen gezocht worden op allerlei posities in de breedte van de UT-gemeenschap. Toch moeten we er voor waken dat niet de tendens ontstaat, om over die vrouwen te spreken als zouden zij meer kansen krijgen alleen vanwege hun vrouw zijn. Want zo is het nou ook weer niet op de UT.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Zichtbaarheid en niet te bescheiden zijn, dat is eigenlijk de bottomline van wat ik naar andere vrouwen probeer uit te dragen. Mannen zijn daar echt beter in. Het is wel keihard werken. Je krijgt niks voor niks en dat draag ik denk ik ook wel uit.'
Tips: `Dat vind ik altijd moeilijk. Ik wil mijn manier van leven en werken graag zelf in de hand hebben, maar het is niet gezegd dat mijn koers de beste is natuurlijk. Ik kijk wel naar allerlei andere vrouwen die voor vergelijkbare keuzes en problemen staan en probeer daaruit de mix van oplossingen te kiezen die het beste bij mij en ons past.'
 |
| Petra de Weerd (Foto: Arjan Reef) |
`Glazond plafond bestaat nog wel'
Wie: Joyce Berger.
Functie: hoofd Operational Audit (28 uur). Met ingang van 1 mei directeur van de concerndirectie FEZ.
Werkt: fulltime.
Kinderen: drie.
Economische zelfstandigheid: `Je economisch kunnen redden is zeker belangrijk, maar dat kan wat mij betreft ook binnen het gezinsverband zijn.'
Glazen plafond: `Bestaat nog wel. Aan de andere kant denk ik ook dat er gewoon minder vrouwen zijn die zoveel ambitie hebben dat ze daar doorheen willen. Ik zie vaak vrouwen die na het krijgen van kinderen bewust een stapje terug doen in hun carrière. Overigens denk ik wel dat het maken van carrière vaker losgekoppeld zou kunnen worden van de eis om fulltime te werken.'
Ambitie: `Ik ben wel ambitieus maar niet ten koste van alles. Ik heb net weer een mooie uitdaging bereikt. Ik kijk zo'n vijf jaar vooruit en ik zie mezelf tegen die tijd nog steeds als directeur FEZ bij de UT.'
Work-life balance: `Een goed evenwicht tussen werk en privé. Mijn man draagt ook een aardig steentje daaraan bij. Verder moet je zorgen dat je de zaken thuis goed regelt: goede oppas, goede uitwijkmogelijkheden en niet alles zelf willen doen en ook niet willen dat alles op jouw manier gebeurt. Het helpt als je er een beetje relaxed mee om kan gaan.'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `Natuurlijk is de UT een mannenbolwerk, maar eerlijk gezegd heb ik daar geen last van.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Ik maak geen onderscheid tussen mannen en vrouwen als ik anderen stimuleer in hun ontwikkeling. Ik vind dat iederéén moet nadenken over wat hij wil bij de UT (of daarbuiten) en daarin moet investeren.'
Tips: `Een beetje plannen van je carrière kan geen kwaad. Daarmee bedoel ik dus bijvoorbeeld bedenken waar je over vijf jaar wilt staan en daaraan koppelen wat je in die vijf jaar wilt doen om dat te bereiken. Daar hoef je echt niet dagelijks mee bezig te zijn, maar het is wel goed om daar af en toe bij stil te staan. Verder mogen vrouwen wel wat meer zelfvertrouwen uitstralen. Als jij het zelf al niet gelooft, wie moet er dan in jou geloven?'
 |
| Joyce Berger (Foto: Jan Hesselink) |
`Willen is durven'
Wie: Karin Paardenkooper.
Functie: hoofd International Office.
Werkt: 50 à 60 uur in de week, maar officieel natuurlijk 38 uur.
Kinderen: twee.
Economische zelfstandigheid: `Héél belangrijk, altijd al geweest. Ik heb altijd zoveel uren gewerkt. Gelukkig is in het buitenland `s avonds thuiswerken niet ongebruikelijk.'
Glazen plafond: `Nee, daarin herken ik mij absoluut niet. Ik ben in Nederland geboren en ik heb jarenlang in het buitenland gewerkt. Ik vraag mij af of dit geen Nederlandse `ziekte' is. Gelukkig insinueert het woord `glas' dat het breekbaar is. Doorbreken dus! Tot ik naar de UT kwam heb ik colleges gegeven. Ook toen de kinderen klein waren. Carrière willen maken is een logisch gevolg van grote bevlogenheid en betrokkenheid bij wat je doet. En willen is durven. Soms zeggen ze `willen is kunnen'. Of dat waar is, valt nog te bezien. Het is opvallend dat hoge posities op de UT allemaal door mannen worden bekleed. De UT zou wezenlijk voorrang kunnen verlenen aan vrouwelijke kandidaten, wellicht ook als zij tachtig procent willen werken. Ik heb de stellige indruk dat vrouwen flexibeler zijn dan mannen en daardoor beter presteren. Thuiswerken is geen gebrek maar een manier van efficiënt weten hoe om te gaan met tijd! Nederlanders pretenderen dat hiërarchie niet bestaat, maar die is er weldegelijk. Zou het een kwestie van vooronderstelling zijn dat mannen meer verdienen dan vrouwen in Nederland en op de UT?'
Ambitie: `Voorlopig wil ik erkend worden in de functie die ik bekleed en die enorm is uitgegroeid sinds ik hier ben gekomen. Helaas heb ik de indruk dat mannen op de UT serieuzer worden genomen dan vrouwen en een hoger startsalaris krijgen, uitsluitend gebaseerd op sekse.'
Work-life balance: `Het is altijd rennen en vliegen op de UT, maar daarbuiten plan ik niets. Ik slaap graag lang uit en werk wanneer ik daar zin in heb (vaak dus). Het zal mijn familie en vrienden niet verbazen dat ik niets afspreek en zomaar kom aanwaaien. En een volledig ander mens ben dan op de UT, waarmee ik mijn balance work-life bewaak.'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `Nee, maar dat `glazen plafond' zie ik wel.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Ik vraag al mijn medewerkers (allemaal vrouwen) op mijn afdeling elk jaar één cursus te doen. Iedereen die ambitie heeft moet daarin tegemoet gekomen worden, ook als dat betekent dat ze daarvoor een dag weg moeten. Het is opvallend hoe weinig zelfvertrouwen vrouwen op de UT hebben.'
Tip: `Minimaal één vrouwelijk CvB-lid aanstellen bij de volgende vacature, werken aan vijftig procent vrouwelijke hoogleraren. Het begin is evident: vrouwelijke decanen/directeuren voor de op te richten Schools binnen RoUTe 14.' En een aanstelling direct na afstuderen zou verboden moeten worden; ga eerst maar eens kijken wat er in de rest van de wereld te koop is!'
 |
| Karin Paardenkooper (Foto: Arjan Reef) |
`Je moet `t zelf doen'
Wie: Maj-Britt van Raalte.
Studie: masterstudent Communication Studies.
Kinderen: geen.
Economische zelfstandigheid: `Op dit moment ben ik nog afhankelijk van anderen, maar ik zou het later wel belangrijk vinden.'
Glazen plafond: `Ik herken mezelf daar nu zeker niet in. Als je ambitie hebt dan moet je ook durven kiezen om daar voor te gaan. Wel is de juiste balans tussen werk en ontspanning belangrijk voor mij. Ik heb wel gemerkt (vorig jaar tijdens mijn bestuursjaar Student Union) dat hard werken heel veel energie geeft. Het glazen plafond heb ik zelf nog niet ervaren, gelukkig, maar ik zou me er niet door laten weerhouden om mijn doelen na te streven. Het thuisfront is uiteraard ook een bewuste keuze, ik kan me voorstellen dat als je kinderen hebt, je prioriteit tijdelijk hierbij ligt. Ik ben nu nog jong en denk daar dus nog niet over na.'
Ambitie: `Een maatschappelijk relevante baan waarin ik mezelf kan ontwikkelen en een meerwaarde voor de organisatie kan zijn. Niet alleen door mijn kennis maar ook door mijn vaardigheden (misschien nog wel belangrijker). Uiteindelijk wil ik de politiek in om me als volksvertegenwoordiger in te zetten voor een betere samenleving. Naast deze `work' ambitie is mijn `life' ambitie om naast het werk mijn vrienden en familie de aandacht te kunnen geven die ze verdienen.'
Work-life balance: `Tijdens mijn bestuursjaar vond ik het moeilijk om de juiste balans te vinden. Nu ik weer een wat vrijere student ben, heb ik volop tijd voor vrienden. Vorig jaar heb ik dat ook zeker gedaan, alleen minder vaak en heb ik bewuster gekozen voor wat ik ging doen en waar ik energie in stak.'
Ervaar je de UT als een mannen/techneutenbolwerk? `Er zijn veel vrouwen, ook binnen managementfuncties (zoals twee vrouwelijke SU-voorzitters achter elkaar). Een vrouwelijk CvB-lid zou mooi zijn! Toch moet het om de juiste kandidaat gaan. Voorrang geven aan vrouwen zie ik dus niet zitten, maar wat een mooi visitekaartje zou dat zijn! Bij mijn studie zijn er veel vrouwelijke studentes, maar dat is bij andere studies natuurlijk weer anders.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Daar ben ik niet bewust mee bezig. Wel heb ik het met mijn vriendinnen over de toekomst, carrière en ambities. Ik heb niet het idee dat zij bang zijn voor het glazen plafond (ik ook niet). We delen juist onze ambities en laten ons niet afremmen door het glazen plafond. Of dat in de praktijk ook zo is zien we over een paar jaar wel.'
Tip: `Durven, je moet het zelf doen!'
 |
| Maj-Britt van Raalte (midden) als voorzitter van de Student Union. (Foto: Frans van der Veeken) |
`Techneuten ervaar ik als prettiger'
Wie: Mieke Boon.
Functie: UHD bij de afdeling wijsbegeerte.
Werkt: formeel 40, feitelijk 60 uur.
Kinderen: geen
Economische zelfstandigheid: `Zeer belangrijk.'
Glazen plafond: `Veel (Nederlandse) vrouwen vinden het belangrijk om lekker te leven en minder bereid de offers te brengen die vaak nodig zijn voor een carrière. Een carrière is lang niet altijd leuk of prettig; het brengt veel stress en belasting met zich mee die storend is voor het prettige leven. In mijn optiek is het een opvallend Nederlands cultuurgegeven dat vrouwen dit gegeven vaak niet accepteren. Tegelijkertijd zijn er ook veel vrouwen die wel degelijk carrière willen maken en daar ook de offers voor brengen - zij komen vaak in aanraking met een glazen plafond, dat naar mijn idee juist in Nederland zeer hard is.'
Ambitie: `Een persoonlijke leerstoel.'
Work-life balance: `Weinig privé, veel werk.'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `Zeer. Echter, de typische mannenomgeving van `techneuten' ervaar ik als een stuk prettiger en opener dan de meer gemengde omgeving van de gedrags- en maatschappijwetenschappen. In de technische wetenschappen is het veel duidelijker wie goed is en niet, en daar speelt veel minder of je man of vrouw bent. In de niet-technische omgevingen speelt gender subtieler en valser.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Ik richtte het FFNT op met als doel vrouwen meer bewust te maken van hun eigen stijl, en elkaar te stimuleren bewust te worden van die stijl en deze bewuster te versterken.'
Tip: `Het is een heel erg hardnekkig en lastig probleem. Onderzoek uitzetten op de UT om expertise op te bouwen en bepaalde zaken op een dieper niveau te onderzoeken zou belangrijk zijn. Het ambassadeursnetwerk instroom/doorstroom van vrouwen adviseert hierover het college van bestuur en heeft enige invloed. Contact hierover Carla Millar of Susan Hulscher (voorzitter).
 |
| Mieke Boon (Foto: Arjan Reef) |
Vertrouwen op je eigen kunnen
Wie: Miriam Luizink.
Functie: technisch-commercieel directeur MESA+.
Werkt: fulltime.
Kinderen: twee.
Economische zelfstandigheid: `Erg belangrijk, zou niet zonder willen.'
Glazen plafond: `De redenering dat het glazen plafond niet zou bestaan, omdat (Nederlandse) vrouwen eigenlijk helemaal geen carrière willen maken, niet durven en hun tijd liever spenderen aan het thuisfront komt mij veel te kort door de bocht over. Er worden wel erg veel stellingen aan elkaar geplakt. Ik ben het er dan ook helemaal niet mee eens dat dit het geval zou zijn en ik herken mijzelf en vele andere vrouwen met mij, hier niet in.'
Ambitie: `Ik wil mijzelf altijd blijven ontwikkelen.'
Work-life balance: `Healthy!'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `Nee, nooit gedaan, ook nu niet. En labels als `mannenbolwerken' plakken heeft bijzonder weinig zin.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Vertrouwen op eigen kunnen, nieuwe initiatieven oppakken, verantwoordelijkheid durven nemen en netwerk opbouwen. Belangrijk voor iedereen, man of vrouw zijn maakt daarbij geen verschil.'
Tips: geen.
 |
| Mirjam Luizink tijdens het bezoek van minister Plasterk, vorig jaar mei. (Foto: Arjan Reef) |
`Carrière én thuis-front belangrijk'
Wie: Sanne Kleinenberg-Schoon.
Functie: arbeidsfysiotherapeut/amc en coördinator bedrijfssport.
Werkt: fulltime.
Kinderen: `Een dochter van vijftien maanden en ik ben zeven maanden zwanger.'
Economische zelfstandigheid: `Belangrijk.'
Glazenplafond: `Mijn carrière is belangrijk voor me. Het thuisfront ook. Ik herken me niet in de stelling dat vrouwen geen durf zouden hebben. Goed organiseren en plannen maakt veel mogelijk.'
Ambitie: `Een traineeship binnen de UT heeft mij vijf jaar geleden de mogelijkheid geboden een eigen baan te creëren. Voorheen betrof dit het project bedrijfssport en medische fitness. Inmiddels werk ik als arbeidsfysiotherapeut samen met verschillende partners van de UT (Santar / Fysiotherapiepraktijk / Dietiste). In samenwerking met PA&O draaien we meerdere gezondheidsprojecten voor onze medewerkers. Ik blijf ambitieus en ik wil doorgroeien naar een leidinggevende functie binnen nu en vijf jaar.'
Work-life balance: `Het is altijd rennen en vliegen. Met veel plezier, want ik kan en wil niet anders. Er is voldoende balans tussen belasting en belastbaarheid. Ik heb geen cursus timemanagement nodig, daar ik graag organiseer en plan. Daar word ik regelmatig mee geplaagd.'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `De UT blijft een mannenbolwerk. Enerzijds komt dit door de technische air die er stroomt. Anderzijds blijft het voor mannen moeilijk om te dealen met vrouwen in hogere posities. Daarnaast slaat de vergrijzing ook op de UT toe. Oudere mannen zijn minder gewend aan (jonge) vrouwen op hogere posities. Je wordt niet altijd voor vol aangezien. Dit moet echter niet gezien worden als een belemmering, maar juist als een uitdaging. En als je wakker ligt van flauwe grappen dan begrijp je mannen niet. Dit hoort bij hun cultuur en dit zal wel nooit veranderen. Mijn eigen leidinggevende (man 55+) stimuleert en bekritiseert op een plezierige opbouwende manier mijn werk. Persoonlijk vind ik het plezierig om met mannen samen te werken.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Ik probeer ze te overtuigen op basis van mijn eigen ervaringen. De lat niet te hoog leggen, maar wel blijven groeien, leren en studeren. Naast het thuisfront is het prettig om een carrière te hebben waar je verder moet denken dan luiers, fruithapjes en schoonmaken. Dat laatste kun je trouwens beter laten doen door iemand die daar meer plezier in heeft.'
Tip: `Stilstand is vrijwel altijd achteruitgang. Blijf lichaam en geest bewegen, want dit geeft balans en energie.'
 |
| Sanne Schoon tussen haar collega's. (Foto: Arjan Reef) |
`Laat je niet leiden door je omgeving'
Wie: Saskia van der Haagen.
Functie: directeur bedrijfsvoering bij de faculteit MB.
Werkt: fulltime.
Kinderen: drie.
Economische zelfstandigheid: `Belangrijk, zowel rationeel (als het moet, het ook alleen kunnen redden) als emotioneel (niet afhankelijk zijn van een partner).'
Glazen plafond: `Zie ik wel veel om me heen. Ik denk dat er een kern van waarheid in zit. Ik geloof overigens wel in de theorie dat vrouwen andere dingen belangrijker vinden dan mannen en daarom in hun carrière andere keuzes maken (dus los van het feit dat ze vinden dat ze meer voor kinderen zouden moeten zorgen). Niet voor niets zijn er veel vrouwen onder ZZP'ers.'
Ambitie: `Ik ben wel ambitieus in de zin dat ik het maximale uit me zelf wil halen wat erin zit. Lastig is te bedenken wat dat dan precies is, maar ondertussen heb ik wel geleerd dat je altijd nog een paar stappen verder kunt zetten dan waar je nu zit. De stappen zullen wellicht wat kleiner worden maar groei zit er nog wel in.'
Work-life balance: `Wordt momenteel wel aardig op de proef gesteld doordat ik in Twente werk en in Den Haag woon. Ik heb daar met een dag thuiswerken wel een redelijke balans in gevonden, maar het blijft wel steeds zoeken. Overigens merk ik dat bij twee (mannelijke) collega's die in een min of meer gelijke situatie zitten, dat zij met de zelfde vraagstukken worstelen. De keuzes die we elk maken is erg situatie- en persoonsgebonden. Meer in het algemeen merk ik dat het vinden van een balans met de jaren wel makkelijker wordt. Enerzijds omdat je zelf beter weet wat je kunt en wilt en hoe je gezinsleden met bepaalde situaties omgaan. Anderzijds ook omdat je na een aantal jaren minder het gevoel hebt dat je je moeten bewijzen. Bij je eerste kind voel je je nog schuldig als je eerder weg moet of eens een dagje vrij moet nemen als er iets met je kind is. Gaandeweg weet je dat het niet vaak gebeurt. En dat je het werk dan wel op een andere manier oppakt. Je zorgt dat het gedaan wordt en weet dat de wereld echt niet vergaat en je echt geen slechte medewerker bent als je er eens onverwachts niet bent (als daar andere zaken tegenover staan).'
Ervaar je de UT nog steeds als een techneuten/mannenbolwerk? `Nee, maar dat heeft wellicht ook met mijn positie (bedrijfsvoering) en plek (faculteit MB) te maken.'
Wat doe je om andere vrouwen te stimuleren in hun ontwikkeling? `Voorbeeld zijn, coachen en stimuleren. Verder maakt uiteindelijk iedereen zijn eigen keuzes maar ik vraag aan vrouwen of het wel echt hun eigen keuze is als ze minder willen werken of de keuze van hun partner of omgeving.'
Tip: `Kies voor jezelf en wat jij belangrijk vindt en laat je niet door je omgeving leiden (familie, vrienden, collega's, buren.) Je zet zelf je norm. Kies daarbij voor je zelf en niet direct voor anderen. Zelf vind ik het belangrijk dat je een gelijkwaardige verdeling hebt met je partner. Tenslotte moet je vooral doen wat je (op langere termijn) leuk vindt en wat je bevrediging geeft.'
 |
| Saskia van der Haagen. (Foto: MB-bulletin) |
