Vuur
Eén keer heb ik opa gevraagd of dat waar was van die kanker. Op school hadden ze zoiets gezegd. Opa kneep me keurend in de wang en zei: `Da's vlais mien jonk.' Vervolgens knikte hij richting de schoorsteen. Daarin hingen zijn hammen en zijn worsten. De boodschap was duidelijk. Zolang de schoorsteen rookt, blijft het vlees goed.
Opa had gelijk. Vuur hoort bij het leven. Het succes van de mensheid begon toen onze voorvaderen 1,5 miljoen jaar geleden het vuur leerden benutten. Of nee, de band is nog sterker. Vuur is het leven. We bestaan weliswaar voor zeventig procent uit water, maar het is niet het geklots van al dat vocht waardoor onze lichaamstemperatuur hoger is dan de omgevingstemperatuur. Waarom hebben wij zuurstof nodig? Omdat er binnenin ons een vuur wakkert. Als dat vuur dooft, is het met ons leven gedaan.
Wie dit beseft verwelkomt het vuur. Die zet kaarsen op tafel, steekt regelmatig een sigaret op, verbrandt afval op zijn erf en gaat helemaal uit z'n dak met paasvuren en nieuwjaarsvuren. Elke goede fik is een lofzang op het leven. Vele duizenden Nederlanders met mij onderschrijven dit. Maar wij worden niet gehoord. Wij worden als paria's behandeld. Er is zelfs geen publieke omroep die ons vertegenwoordigt. Maar daar gaan we verandering in brengen. Die 50.000 leden zal geen probleem zijn. Alle rokers melden zich spontaan aan.
Wat wij gaan uitzenden? Ik was laatst in een restaurant waar een groot beeldscherm voortdurend een brandend haarvuur toonde. Daar kan ik echt uren naar kijken. Sjekkie erbij, heerlijk. Het hele leven teruggebracht tot zijn essentie. Om te beginnen twee uur per week, zo tegen bedtijd. En daar dan jaarlijks een paar miljoen voor ontvangen uit de omroepkas. Daar hoef je echt niet link voor te zijn.
