Voetbalplaatjes
Ook wij doen mee aan deze gekte. `Nee hè, niet weer Perez', denken we elke avond hardop als we de plasticjes openscheuren in de hoop eindelijk die ontbrekende Heracles-reserve in ons album te kunnen bijplakken. De plaatjes zijn al op net zo'n slinkse wijze geproduceerd als de flippo's uit de zakken chips van vijftien jaar geleden. Het grootste deel van de voetballers is in overvloed gedrukt en daarnaast is ervoor gezorgd dat een aantal spelers en trainers nauwelijks voorkomt. Die zijn schaars. In de hoop natuurlijk dat je blijft kopen, want met een incompleet album kun je niet aankomen bij je vrienden, collega's of huisgenoten.
Daarom begeven wij ons op de transfermarkt. Voor PSV-topper Affelay moesten we twintig Perez-plaatjes neertellen, en dat vonden we nog een goede deal. Nu sparen we voor onze vijfde Makaay, zodat we die kunnen ruilen voor een Luis Suarez. Bijna hebben we de topclubs compleet, alleen de trainers vormen nog een probleem. Hadden we net twaalf plaatjes van Louis van Gaal geruild voor een zeldzame Huub Stevens, wordt hij de laan uitgestuurd en blijkt zijn plaatje niets meer waard. Onze handel in Van Basten-plaatjes hebben we daarom tijdelijk stopgezet.
Angst
De Dikke van Dale omschrijft de twee fenomenen als volgt:
Angst: een gevoel van beklemming en vrees, veroorzaakt door een dreigend onheil of gevaar. Haas: een grijsbruin knaagdier met lange achterpoten, korte staart en gespleten bovenlip.
Voeg deze twee woorden samen en je hebt een deel van de UT-populatie te pakken. Waar deze angsthazen zo bang voor zijn? Geen idee! Voor hun baas? Voor schade aan het gewas? Voor de goede naam? Toch sijpelt de penetrante geur van angstzweet langzaam doch trefzeker steeds indringender door alle faculteitsmuren heen. Het lijkt wel of niemand meer wat durft te zeggen. Mensen, zo komen we nooit in de tophonderd! Dit is wel een universiteit! Heeft het iets te maken met het ondergronds communicatiecircuit hier op de UT? Vandaar natuurlijk die cc-knop in uw outlook. Geen scheet kan ontsnappen of het windje wordt al gerapporteerd naar een hoger echelon. Een opdringerig boertje is de keel nog niet ontglipt of er staat een communicatiedeskundige klaar om deze oneffenheid akoestisch te beoordelen. Al het geschrevene en al het gezegde wordt gewikt en gewogen.
Als het even kan ontkomt geen boe of bah meer aan de geslepen ogen en gespitste oren van het communicatiegilde. Zo cc't men de hele papieren mikmak `even voor de zekerheid' van faculteit naar faculteit en gaan talloze mailtjes van adviseur naar deskundige en als het even tegenzit ook nog naar de specialist. Wie buiten het herderlijke communicatietoezicht openlijk naar buiten treedt in woord of geschrift, wordt streng gestraft met zwijgplicht! Kijk, zo ver is het al. Niks geen spierballentaal op de ondernemende UT. Gewoon slap gelul. Het angsthazenpad is zo gekozen, maar wij laten ons gelukkig niet piepelen. Het jachtseizoen is geopend!
