Naam: Teun Groeneweg
Leeftijd: 21 jaar
Studie: civiele techniek
Sport: zwemmen
Club: ZPV Piranha
 |
| ‘Het is prachtig zo’n klein ventje een finale te zien zwemmen.’ (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
Op de schoolslag en de vlinderslag zijn er in Overijssel weinig zwemmers die sneller sprinten dan Teun Groeneweg. De wedstrijdzwemmer van Piranha bezet een derde plaats op de provinciale ranglijst en landelijk moet hij een concurrentje of dertig voor laten. Voor iemand die zelden traint geen verkeerd resultaat.
Zijn zwemdiploma's - A en B - haalde hij binnen drie maanden en vergeleken met de andere kleuters van zijn leeftijd was dat snel. Het zwemmen beviel de toen nog kleine Teun en voordat hij er erg in had was hij lid van de zwemclub in zijn woonplaats Leusden. `Het zwembad', blikt de zwematleet terug, `was bij ons aan het eind van de straat. Ik fietste er binnen een minuut naar toe.'
Van zijn achtste tot zijn twaalfde bestormde hij de top van het nationale juniorenveld. Groeneweg specialiseerde zich in het korte werk op de schoolslag en de vlinderslag. In die tijd zwom hij bijvoorbeeld samen met Inge Dekker. Dé Inge Dekker die later ook tal van internationale successen boekte. Van dat soort successen bleef de jonge UT-er verstoken. Een hardnekkige schouderblessure hield hem te lang aan de kant om nationaal, laat staan mondiaal door te breken. Over zwemblessures legt ervaringsdeskundige Groeneweg uit dat er twee types blessures zijn. Schouder- en knieblessures. `Bij de schoolslag', legt hij uit, `komen knieblessures nog regelmatig voor. Vooral omdat je bij deze slag een onnatuurlijke scharnierbeweging met je knie maakt.'
Van zijn twaalfde tot zijn vijftiende bleef de schouderblessure de snelle atleet parten spelen. De blessure stond verdere progressie in de weg. Zoveel dat hij op zijn vijftiende besloot een punt achter het wedstrijdzwemmen te zetten. Het ging niet meer. `De arts', zegt Groeneweg, `vertelde me dat de klachten wel eens minder konden worden als ik uitgegroeid zou zijn en daar klampte ik me aan vast.' In de periode dat Groeneweg door zijn blessure aan de kant stond haalde hij het ene na het andere trainersdiploma.
Vanaf zijn zeventiende ging het weer iets beter met zijn schouderblessure. Hij had er minder last van dan voorheen. Sprong weer in het water, maar constateerde vrijwel direct aan snelheid te hebben ingeleverd. Maar ondanks alle fysieke ellende sprint Groeneweg ook nu nog met de beteren mee. Regionaal en bij zijn club, maar de absolute top zit er niet meer in. Althans niet als zwemmer, mogelijk als coach. De student heeft in Nederland het hoogste trainersdiploma gehaald en traint behalve zwemmers van Piranha ook de junioren van de Enschedese burgervereniging EZC. Groeneweg heeft voor deze vereniging tal van finalisten afgeleverd voor het NK. `En dat voelt', zegt hij, `minstens zo goed als zelf meedoen.' Als zwemmer deed de UT-student vier keer mee aan een NK en als trainer vijf keer.
Over zijn rol als trainer: `Het is prachtig zo'n ventje een finale te zien zwemmen.' Zelf zwemt Groeneweg ook nog wedstrijden. Hij doet mee aan studentenkampioenschappen, maar traint daar nauwelijks voor. `Als ik een uur per week in het water lig, dan is het veel. Ik ben te druk met het geven van trainingen, studie en mijn werk als penningmeester bij Piranha.' De UT'er mag dan nauwelijks trainen, in studentenwedstrijden blinkt nog steeds uit. `Ik drijf op techniek. Bij zwemmen komt techniek op de eerste plaats, dan een hele tijd niets en dan pas de kracht. Dat verklaart ook waarom ik ook nu nog steeds mee kan komen. De techniek die ik mezelf eigen heb gemaakt probeer ik nu op mijn pupillen over te brengen en als ze dat oppakken geeft dat evenveel voldoening als dat ik zelf een mooie tijd zwem.'
