Net na de brandbrief - eind vorig jaar - over het zerotolerancebeleid rond het stoken van vuren ontvingen alle campusbewoners een schrijven over nieuwe huurvoorwaarden. Daarin wordt de studenten bijvoorbeeld verboden om huisdieren door gemeenschappelijke ruimten te laten lopen of meubilair buiten te zetten op zomerse dagen. Op de online discussiegroepen wordt al weken geklaagd over de kwestie. Men is vooral gepikeerd omdat de voorwaarden op `slinkse wijze' zijn opgelegd. Zo heeft de centrale bewonersraad, die officieel de belangen van huurders vertegenwoordigt, de voorwaarden goedgekeurd zonder overleg met de bewoners. Daardoor konden ze geen bezwaar aantekenen.
Om de nieuwe orde te handhaven treedt complexbeheerder Acasa (het filiaal van de Veste op de campus) dagelijks hard op tegen `zichtbederf', zoals theedoeken die over de verwarming hangen, een kast die voor het raam staat of een krijtbord dat schuin staat. Vooral de flats van het net gerenoveerde Calslaan-complex moeten het ontgelden. Volgens de verhuurder wordt daarmee de leefbaarheid verhoogd, maar de bewoners zien dat heel anders. `De gezelligheid moet blijkbaar plaats maken voor steriliteit. Alles moet kaal, strak en leeg alsof we in een bejaardencomplex wonen', aldus een student.
Onder druk van Acasa en De Veste geven de meeste studentenhuizen uiteindelijk toch wel gehoor aan de eisen. `De beheerder zei dat we maar beter konden voorkomen dat Acasa, net als bij een ander huis, een advocaat op ons af zou sturen, en toen kozen we eieren voor ons geld,' vertelt een Calslaan-bewoner. Een andere huurder laat zich niet intimideren. `Er staat hier bijna dagelijks iemand van Acasa aan de deur om van alles te eisen. Ik doe niet meer open. Als ze een redelijk verzoek per brief bij ons indienen dan willen we best meewerken maar ik laat mijn woongenot niet langer bederven omdat zij menen te moeten bepalen hoe wij onze woonkamer inrichten.'
De bewoners zeggen het belachelijk te vinden dat zij de uitstraling van hun huis moeten verbeteren terwijl Acasa daar in hun ogen al tijdens de Calslaanrenovatie voor had moeten zorgen. `Onze flats moeten blijkbaar als voorbeeld dienen, maar als Acasa gewoon dat smerige beton had aangepakt en had gezorgd voor nette gordijnen had het er meteen een stuk beter uitgezien.' De Calslaanbewoners zijn extra gepikeerd door de strenge eisen van Acasa omdat hun woningen naar hun idee helemaal niet goed zijn opgeleverd. `Tegels zitten schuin en los, verwarmingen werken niet, gas- en wateraansluitingen ontbreken, noem maar op. En dan moeten wij zogenaamd zorgen dat er geen rommel achter de verwarming ligt?'
Commentaar van de directeur van De Veste op pagina 8, met daar ook fotobeelden van een rondgang over de campus. Bewoners van de Calslaan worden naar eigen zeggen op de kleinste zaken aangesproken terwijl studenten op andere plaatsen (Matenweg, Witbreuksweg) zonder problemen er een veel grotere troep maken.
