 |
| Lisette Schuddeboom. Foto: Gijs van Ouwerkerk |
Nee hoor, Lisette Schuddeboom ziet er helemaal niet uit als een nerd. Lange blonde haren, beetje mascara en een hippe paarse outfit. `Sommigen vragen me ook weleens of ik aan de AKI studeer', vertelt ze lachend. `Ik zie er blijkbaar gewoon een beetje creatief uit, maar dat is puur mijn smaak. Al heb ik niet elke dag mascara op hoor.'
Als scholiere wist Schuddeboom helemaal niet wat ze wilde studeren. Wel dat het iets technisch moest zijn. `Want lezen enzo, daar vind ik niets aan.' Nadat ze eerst de havo afrondde, deed ze het vwo in één jaar. `Op een studiebeurs kwam ik toen in contact met de studie elektrotechniek. Het leek me heel leuk, dat creatieve van de studie was precies wat ik zocht.'
Toen ze in de zomer van 2006 meedeed aan de introductie voor eerstejaars, was Lisette in eerste instantie in de veronderstelling dat er nóg een meisje elektrotechniek ging studeren. `Maar die stapte over naar werktuigbouwkunde. Dat vind ik dus weer veel meer zo'n typische jongensstudie. Ik stel me dan het werken aan grote machines enzo voor.' Prettig vond Lisette dan ook het Pre Introductie Programma (PIP), speciaal voor meisjes. De vrouwelijke eerstejaars die een technische studie volgen leren elkaar daar alvast kennen. `En de ouderejaars maken je dan een beetje wegwijs. Al merk ik wel dat ik binnen elektrotechniek ook echt een stuk jonger ben dan de andere meiden. Die zijn namelijk al bezig met afstuderen en samenwonen. Bij mij speelt dat helemaal nog niet.' Voor de gezelligheid is Schuddeboom, net zoals de andere negen EL-meiden, wel aangesloten bij het vrouwendispuut Stellae Scintillae.
Natuurlijk valt ze op, in de collegebanken en tijdens practica. Soms is dat leuk, soms niet. Zo was er ooit een docent van wie ze continu allerlei opdrachten kreeg. `Waarom ik?', vroeg Schuddeboom op een gegeven moment. `Omdat ik jouw naam kan onthouden als enige meisje', was zijn antwoord. Aan mannelijke aandacht heeft ze inderdaad niet te klagen, geeft ze toe. `En ja, ik heb nu ook een EL-vriendje.' Henriëtte van Dorp, masterstudente elektrotechniek en mede-organisator van de PIP-introductie, voegt daar lachend aan toe dat bijna alle EL-meisjes een vriendje hebben opgedoken binnen de studie. `Dat is gewoon niet zo moeilijk.'
Van Dorp zegt het heel jammer te vinden dat er geen vrouwen meer zijn die zich aanmelden voor een studie elektrotechniek. `In 2004 en 2005 was er ook niemand', vertelt ze. En in 2006 schreef dus alleen Lisette zich in. Eén EL-meisje per vijf jaar, waar ligt dat aan? Van Dorp: `Vrouwen die een technische studie willen volgen kiezen tegenwoordig sneller voor de bredere bachelor, zoals Advanced Technology. Frappant genoeg komen op elke voorlichtingsdag wel meisjes af. Maar uiteindelijk kiezen zij ook voor zo'n brede bachelor, of ze gaan in Eindhoven of Delft studeren.' Schuddeboom: `Het is natuurlijk wel zo dat elektrotechniek sowieso een lage instroom kent. Ongeveer dertig eerstejaars per jaar.' Alle vrouwelijke studenten bij EL zitten overigens in het voorlichtingsteam, vertelt Van Dorp. `En we zeggen altijd tegen de ouders van potentiële studenten dat de ouderejaars hun dochter wel opvangen. Dat kan ze misschien net over de streep helpen.'
Hoewel Schuddeboom het naar haar zin heeft op de UT vindt ze elektrotechniek best een moeilijke studie. `En dan heb ik af en toe ook nog eens last van dat gevoel om rolbevestigend bezig te zijn. Zo van: als ik het niet goed doe, dan denkt iedereen dat dat komt omdat ik een vrouw ben.' Hoe dan ook, Schuddeboom houdt er nou eenmaal van om creatief bezig te zijn en oplossingen voor problemen te bedenken. `En dat is nou net wat de studie elektrotechniek zo leuk maakt.'
