 |
| Pascal Wilhelm: `Mijn onderzoekshart begon weer te kloppen.' Foto: Arjan Reef |
Pascal Wilhelm is blij dat hij weer op zijn vertrouwde plek zit op de UT. Dat zit `m vooral in de werksfeer en organisatiestructuur. `Hier leiden deskundige professoren de vakgroepen. Zij geven zelf onderwijs en doen onderzoek en je kunt inhoudelijke discussies met hen aangaan. Dat is in het hoger beroepsonderwijs wel anders. Daar is een top-downstructuur, waarbij je wordt geleid en steeds nieuwe plannen over je heen krijgt waarop je nauwelijks invloed kunt uitoefenen. De afstand tussen het management en de mensen op de werkvloer was heel groot', verklaart hij.
Op dat vlak lag ook de belangrijkste reden voor hem om terug te keren naar de universiteit. `Het teamleiderschap paste mij niet goed. Ik was vooral bezig met managen en het aansturen van mensen. De tijd om colleges voor te bereiden was in mijn ogen te kort en er waren te weinig uren beschikbaar voor onderzoek. Het gevoel dat ik niet op de goede plek zat, was heel sterk. Mijn onderzoekshart begon weer te kloppen.'
De universitair docent psychologie begon in eerste instantie vol enthousiasme aan zijn baan bij Saxion. Op de UT stond hij mede aan de basis van de studie psychologie en het leek hem wel wat een soortgelijke opleiding op hbo-niveau op te zetten. `Het zag er veelbelovend uit. Het hbo is enorm ambitieus en ontwikkelingen gaan er in een rap tempo. Maar daar zit ook de bottleneck. Voor de opleiding toegepaste psychologie moesten in een jaar tijd twee studiejaren worden opgezet. Zowel het eerste jaar als het tweede jaar voor studenten, die een algemene propedeuse hebben gevolgd en willen instromen. Er is te weinig tijd om innovaties goed door te voeren en dat merk je in de uitvoering. Er gaat wel eens wat mis met de roostering bijvoorbeeld.'
Hetzelfde probleem constateert hij bij onderzoek. `Saxion wil zich profileren als kennisinstituut. Die ambitie is te prijzen natuurlijk. De mogelijkheden voor onderzoek zijn groot vanwege de vele contacten die het hbo heeft met bedrijven en instellingen via stages. Maar onderzoek heeft een andere dynamiek dan onderwijs. Er wordt onderschat hoeveel tijd dat kost. Ik zag het somber in.'
Eenmaal terug op de UT kijkt Wilhelm met andere ogen naar het hoger beroepsonderwijs. Hoewel hij zich er persoonlijk niet prettig voelde, is hij ook positief over Saxion. Hij ziet er mogelijkheden voor studenten die moeite hebben met het wetenschappelijk onderwijs, zeker op zijn vakgebied. `Ik denk dat sommige universitaire studenten beter af zijn in het beroepsonderwijs, waar ze meer praktijkervaring opdoen en cliënten krijgen te zien. Studenten die het theoriegehalte op de UT te hoog vinden, raad ik aan daar eens te gaan kijken. Ook als je in een heel dynamische omgeving terecht wilt komen, is Saxion een mooie plek.'
