In 2007 telde het hoger onderwijs 105 grootverdieners. Van rector tot universitair docent, van bedrijfsvoerder tot hoogleraar: zij verdienden allemaal meer dan een minister.
Voormalig Inholland-voorzitter Jos Elbers kreeg bijna 428 duizend euro: ruim twee ton salaris en ruim 225 duizend euro voor zijn pensioen. Een adviseur van de Wageningse Raad van Bestuur had een belastbaar jaarinkomen van 337 duizend euro, nog exclusief zijn pensioenvergoeding van bijna zeventienduizend euro.
Dat blijkt uit de lijst die het ministerie van Binnenlandse Zaken op zijn website heeft gezet. De salarissen, ontslagvergoedingen en pensioenstortingen moeten verplicht openbaar gemaakt worden als ze samen hoger zijn dan het gemiddelde bruto ministersalaris van 169 duizend euro.
Ook hoogleraren toucheren soms fikse sommen. In Tilburg verdiende er eentje 258 duizend euro. Hij krijgt een toelage in verband met zijn “bijzondere verantwoordelijkheid voor het wetenschappelijk onderzoek”. In Leiden en Utrecht zijn er twee die weliswaar met hun salaris en pensioenvergoeding onder de norm blijven, maar toch ruim in de twee ton eindigen door respectievelijk een afvloeiingsregeling en een ‘sociaal beleidskader’.
De hoogste ontslagvergoeding ging naar een ‘dienst directeur’ van de Universiteit Twente, die 3,1 ton meekreeg. Ontslagvergoedingen komen meestal tot stand via de kantonrechtersformule: leeftijd en dienstjaren tellen mee, net als de vraag wie de blaam treft voor het ontslag. Het gewone inkomen van de directeur bedroeg 48,5 duizend euro, ruim onder de norm.
Medisch specialisten in academische ziekenhuizen krijgen ook geregeld een riant salaris, evenals hun directeuren. Zij staan wel in de lijst, maar bleven hier buiten beschouwing.
De norm voor de openbaarmaking van topinkomens (vanaf de hoogte van een ministersalaris) verschilt van de toekomstige Balkenende-norm (maximaal het bruto ministersalaris plus dertig procent) voor bestuurders in de publieke en semi-publieke sector. Het is dus niet gezegd dat de grootverdieners meer geld krijgen dan het kabinet ze zou willen geven.
HOP, Bas Belleman
