Derdejaars werktuigbouwkunde Stijn van Ewijk (20) verbleef voor zijn minor international business vijf maanden in Monterrey in het noorden van Mexico. De daar gevestigde Tecnológico onderhoudt via het ECIU-netwerk goede contacten met de UT. Een verslag.
Of ik het koud heb na bijna een halfjaar Mexico. Het is een veelgestelde vraag sinds mijn terugkomst. Maar geloof het of niet: in Mexico heb ik ook sneeuw gezien. Met de bergwandelvereniging beklommen we de vulkaan Iztaccíhuatl vlakbij Mexico Stad. Vanaf 4600 meter hoogte was de wereld slechts wit, koud en meedogenloos. En misschien was dát nou juist representatief voor Mexico, een land van extreme verschillen.
Mexico heeft een grote natuurlijke rijkdom, een enorm oppervlak en een zeer interessante cultuur. Doordat het land het scheidingsvlak tussen Noord- en Latijns-Amerika vormt, verschillen het noorden en het zuiden sterk van elkaar. Waar in het zuiden alles rustig verloopt, het dorpsleven hoogtij viert en de inheemse bevolking botst met de landelijke overheid, volgt het noorden een compleet andere koers. In blinde navolging van de Verenigde Staten gaat men voor economische groei door plaats te bieden aan internationale bedrijven en veel te investeren in infrastructuur en technologie.
Te midden van die concentratie van economische activiteit bevindt zich de Tecnológico de Monterrey, de grootste privé-universiteit van Mexico met campussen in het hele land. De hoofdvestiging is in de gelijknamige stad en biedt plaats aan ongeveer achtduizend studenten, waarvan zeshonderd buitenlandse. Studies variëren van werktuigbouw tot literatuur en veel Mexicanen stromen in door het eveneens door de Tecnológico verzorgde voortgezet onderwijs.
De campus in Monterrey biedt Engelstalige programma's aan die uitstekend binnen een minor passen. Het gevolgde International Business viel echter tegen. Niet alle docenten beheersten de Engelse taal en hier en daar schortte het ook inhoudelijk. De cursus Spaans beviel echter goed en de geduldige aard van vele Mexicanen maakt het leren van de taal aantrekkelijk en eenvoudig.
Het meest heeft Mexico te bieden voor de reiziger. Goede bus- en vliegverbindingen maken dat internationale studenten hun vrije dagen steevast gebruikten om uit te zwermen over het hele land. Van de piramides in het zuiden tot de betoverende baaien aan de Pacifische kust: Mexico biedt meer dan je kunt wensen. Bovendien is het reizen goed betaalbaar.
Botsingen zijn er ook. Er wordt bijvoorbeeld anders met het fenomeen tijd omgespongen. Kijk er maar niet vreemd van op als je wéér op je projectgenoten moet wachten. Wie daar echter overheen weet te stappen kan genieten van een heerlijk ontspannen tijd tussen zeer vriendelijke en open mensen.
Mexico is een land in ontwikkeling met alle problemen van dien. Criminaliteit en corruptie tieren welig en maken veiligheid tot een belangrijke politieke kwestie. De campus bijvoorbeeld is geheel ommuurd en er loopt een leger aan bewakers rond. De lokale politie is in geen geval te vertrouwen en iedere boete is een afkoopsom. Als Nederlander besef je dan hoe klein de problemen in ons land zijn. Sociale en maatschappelijke problemen werden voor mij veel begrijpelijker doordat Mexico in feite een uitvergroting biedt van wat in westerse landen slechts incidenten zijn.
Teruggaan naar de Lage Landen betekent veel achterlaten. Niet alleen veel vrienden en bekenden, maar ook een cultuur en een taal die je je deels eigen hebt gemaakt. Het relaxte tempo wordt vervangen door punctualiteit. De taco's door boerenkool. En de warmte door de kou. Voorlopig, met Mexico in het achterhoofd, voelt het nog heel erg Nederlands om te fietsen, te schaatsen en bier van een bekend merk te drinken. Eigenlijk leer je twee culturen kennen in het buitenland: die van het gastland én die van je thuisland. Dat was voor mij een hele ervaring.
 |
| De Tecnológico van Monterrey staat bekend om zijn archtectonisch fraaie gebouwen. |
