 |
| Henk Tuten wil graag contacten opbouwen met UT'ers. `Je kunt met mij lachen, maar ook serieuze gesprekken voeren.' Foto: Arjan Reef. |
Sinds vier maanden woont Henk Tuten in het Geert de Leeuwhuis in Enschede, een woonvoorziening voor volwassenen met een handicap. Hij verblijft er in een logeerkamer: een kleine ruimte met een bed, een paar fauteuils en een computerwerkplek, voor Tuten een onmisbare voorziening. Omdat zijn spraakvermogen is aangetast, communiceert hij door te typen op een computertje op zijn rolstoel of op zijn pc. Alleen met zijn rechterhand, want zijn linkerhand kan hij niet bewegen en zijn benen evenmin, als gevolg van een beroerte ruim tien jaar geleden. `Niets wees erop dat ik het zou krijgen. Ik liep hardloopwedstrijden en was gezond. Een hersenstaminfarct wordt zelden overleefd, dus ik heb geluk gehad. Dit infarct heeft als voordeel dat het je verstandelijke vermogen niet aantast. Het is zo zeldzaam, dat buiten Het Roessingh niemand het kent. Ik heb ongeveer hetzelfde als die Britse fysicus Stephen Hawking. Ken je die? Hij praat ook via een computer.'
Als gevolg van zijn beroerte kwam het leven van Tuten totaal op z'n kop te staan. Van 1973 tot 1981 studeerde hij toegepaste wiskunde aan deze universiteit. In die tijd runde hij vier jaar de Vestingbar. Na zijn studie werkte hij vijftien jaar bij Hoogovens, nu Corus. `Ik begon bij Operational Research en leidde later de planning. Vervolgens heb ik voor het ingenieursbureau van Hoogovens allerlei projecten gedaan op het gebied van materiaalstroomsturing. Ik werkte als adviseur voor internationale staalbedrijven over de hele wereld.'
Zijn wereld is tegenwoordig beperkt tot het Geert de Leeuwhuis en Het Roessingh, waar hij oefeningen doet. Overdag zoekt hij zijn toevlucht tot de virtuele wereld. `Ik ben druk bezig met het onderhouden van mijn websites, dat zijn er zo'n honderd. Als selfmade filosoof schrijf ik op internet over het verschil tussen lichaam en geest of emoties en rationeel denken. Mijn teksten zijn in het Engels, vooral nu ik merk dat ik juist in Azië en Afrika lezers trek. Ik kreeg regelmatig reacties uit China. Daar wonen veel boeddhisten en blijkbaar spreken mijn teksten hen erg aan.'
De alumnus wordt op internet niet beperkt door zijn handicap, iets wat hem in het dagelijks leven wel in de weg staat. `Mensen schatten me vaak volkomen verkeerd in. De combinatie van vrijwel totale verlamming van mijn benen, een strekspasme en een spraakstoring maakt dat als ik niet oplet zo wordt weggestopt als verstandelijk gehandicapte. Omdat ik niet kan spreken, word ik al snel als niet erg snugger afgeschreven.'
Tuten vindt het prettig weer in Enschede te wonen, want als Sallander liggen Tukkers hem goed. Hij wil hier graag een sociaal leven opbouwen. `In een universiteitsstad zijn vast mogelijkheden voor mij, dus nu speur ik rond. Als je gehandicapt bent, leer je pas beseffen hoe zeldzaam een universitaire scholing is. Contact met gelijkgestemden is iets wat ik echt af en toe nodig heb. Ik mis gesprekken die ergens over gaan. Ik ga gemakkelijk om met iedereen, maar merk dat ik soms behoefte heb aan contact met iemand met dezelfde open kijk op de wereld als ik.'
Daarom zou hij graag met medewerkers of studenten van de UT willen kennismaken en culturele activiteiten ondernemen. `Ik ben qua cultuur een alleseter. Ik vind cabaret leuk en dan vooral van jong talent, maar ook Afrikaanse samenzang en popmuziek. Een concert van Anouk lijkt me gaaf. Ik kijk gewoon naar het aanbod van de schouwburgen en theaters. In de Vrijhof zijn vast ook bijzondere voorstellingen. Ik houd van nieuwe dingen en mensen met een passie.'
Door zijn optimistische instelling en wilskracht heeft Tuten leren leven met zijn handicap. `Ik heb een forse dosis humor. Je kunt met mij lachen, maar ook serieuze gesprekken voeren. En voor lieden uit de revalidatietechnische hoek: ik ben een geïnteresseerd proefpersoon en heb allerlei ideeën over elektrostimulatie.'
