Revolutie
Wij hebben de president uitgelegd waarom dat geen goed idee was. Als er wereldwijd minder fossiele brandstoffen gebruikt zouden worden, zou dat leiden tot een dalende olieprijs. Maar zo'n lage prijs zou de consument niet stimuleren zijn uitstoot serieus te beperken. Schone alternatieven zouden geen kans maken. Nee, een drastische duurzame reductie van CO2-uitstoot lukt alleen met een hoge olieprijs. Die hogere inkomsten zouden wij oliemaatschappijen dan weer mooi kunnen gebruiken voor de ontwikkeling van schone alternatieven.
Bush heeft ons plan met verve uitgevoerd. Eerst moest de Amerikaanse burger verslaafd raken aan olie. Bush' vriend Bob Lutz, de topman van General Motors, pakte deze handschoen op. Hij haalde de elektrische auto EV1 uit productie en zorgde dat GM zich ging toeleggen op SUV's. Publiekelijk verkondigde hij dat de opwarming van de aarde flauwekul was. Dat 1 op 5 rijden een ware daad van patriottisme was.
Vervolgens zette minister van financiën Henry Paulson zijn voormalige collega's van Goldman Sachs aan het werk. Die verzonnen leuke producten waarmee beleggers de olieprijs verder omhoog konden speculeren. Deze vonden gretig aftrek, vooral bij Europese pensioenfondsen. De zeepbel was gevormd.
Als klap op de vuurpijl predikten wij olieschaarste. De olieprijs schoot omhoog richting de 150 dollar per vat. Onbetaalbaar voor de automobilist. Toen die in arren moede hun Hummers probeerden in te ruilen voor een zuiniger model, ontdekten ze dat hun slurper geen stuiver meer waard was. Exit auto. Precies het shock-and-awe effect dat wij beoogden. Ja, Bush zal de geschiedenis in gaan als de president die de Amerikaanse CO2-uitstoot heeft gedecimeerd. Maar Obama zal dit succes gelukkig weer teniet doen, door ons met overheidsgeld te steunen zodra wij mensen dreigen te ontslaan.
