Met alweer veertien bedrijfsbezoeken achter de rug zit onze tijd in Chili er bijna op. Aan de ene kant is dat erg jammer: we beginnen steeds meer de schoonheid van het land en haar hoofdstad Santiago te ontdekken. Aan de andere kant zien we ook erg uit naar Peru, zodat we een vergelijking kunnen maken.
We zijn geland op 12 november in Santiago. Tijdens de rit naar ons hotel krijgen we meteen al te maken met de grote contrasten die de hoofdstad biedt. Chili mag dan het rijkste land van Zuid-Amerika zijn, we rijden wel door de vele krottenwijken voordat we in het rijkere centrum aankomen. In het hotel zien we meteen waarom de werkloosheid hier zo laag is. Er staan dag en nacht twee portiers die de deuren open doen wanneer we naar binnen of buiten willen. In de snackbar naast ons restaurant werken maar liefst tien mensen voor minder dan 40 tafeltjes. Dat is in de meeste restaurants zo, omdat drie verschillende mensen nodig zijn om de betalingen af te handelen.
De volgdende dag zijn er meteen twee bedrijfsbezoeken. Het eerste bedrijf is PricewaterhouseCoopers, gelegen in de duurste en chicste zakenwijk van Santiago. Hartelijke ontvangst met koekjes en koffie en mooie goodybags. Daarna presentaties over onze drie thema's knowlegdge economy, globalisation en corporate social responsibility. Vervolgens is er tijd om vragen te stellen en krijgen we een rondleiding door het bedrijf. Erg bijzonder om te zien hoe (bijna) alle medewerkers als kippen bij elkaar in een hok zijn gestopt. In sommige gevallen zitten de mensen met z'n vijftienen aan een tafel te werken en in andere ruimtes staan schotten (ter afscheiding) van 1,5 bij 1,5 meter, erg klein dus. De gemiddelde Chileen kan er niet overheen kijken, maar onze Nederlandse mannen natuurlijk wel, wat leidt tot grote hilariteit.
Na dit eerste succesvolle bedrijfsbezoek staat CCU, voor ons beter bekend als Heineken, op het programma. In een prachtige haciënda op het terrein staat een lunch met tosti's, gesmeerde broodjes en tomatensoep voor ons klaar. Twee promotiedames in Heineken uniform bedienen de biertap. Op de prachtige binnenplaats praten we met allerlei hoogwaardigheidsbekleders. Net als bij Pricewaterhouse is er een corporate presentatie, gevolgd door presentaties. Professor Troch, ex-topman van Grolsch, laat zich het bier van de concurrent prima smaken.
Terug in het hotel wordt er hard gewerkt aan de verslagen van beide meetings. 's Avonds is het koffers pakken geblazen. Het weekend brengen we door in Vina del Mar en Valparaíso aan de kust. 's Middags nog één bedrijfsbezoek aan een havenbedrijf (TPS) en daarna lekker weekend. Ons hotel in Vina del Mar, hotel Rondo, is iets minder sjiek, maar het ontbijt des te beter. 's Zaterdags bezoeken we twee wijngaarden in Casablanca Valley, op een half uurtje rijden vanaf ons hotel. Om elf uur 's ochtends zitten we met z'n allen al lekker aan de wijn. Dat bepaalt direct de sfeer van die dag! Na de wijngaardbezoeken vertrekken we naar Valparaíso waar we in artiestenwijk La Concepción overheerlijke pizza's eten. Vervolgens voor een paar cent met één van de vele liftjes de berg op. Daarna huren we een bootje voor een prachtige tocht langs de kust. Een aantal mensen gaat stappen in Valparaíso, anderen blijven in Vina del Mar om een gokje te wagen in het casino. Zondag is voor de meesten een stranddag om bij te komen van de eerste paar intensieve dagen.
Zondagavond keren we terug naar Santiago. Ons hotel, Monte Carlo, ligt in Bellas Artes, de zakenwijk in het mooiste deel van de stad. Hier worden we gelukkig ook iets minder aangestaard en is het ook niet raar om in een net pak rond te lopen.
Maandag bezoeken we Codelco (het grootste mijnbedrijf in Chili) en Lan Chile, dinsdag Sandvik (stalen gereedschap), woensdag CMPC (tissues) en Seminis (zaden), donderdag Alifrut (groenten en fruit) en de Nederlandse ambassade van Chili, vrijdag de Rabobank en zaterdag gaan we naar El Teniente.
Wat de mijnbouw van Chili betreft: de voornaamste metalen die er worden gewonnen zijn koper, molybdeen, goud, zilver en ijzer. Koper is veruit het belangrijkste product. Chili neemt ruim een derde van de wereldkoperproductie voor zijn rekening en is daarmee de grootste producent in de wereld.
Bij de Nederlandse ambassade worden we ontvangen door Hans van Nieuwkerk, de tweede man van de ambassade. 's Avonds heeft Van Nieuwkerk allerlei Nederlanders uitgenodigd: zelfstandige ondernemers, werknemers van grote bedrijven en in Santiago studerende jongeren. De sfeer is heel bijzonder. Er worden de heerlijkste hapjes en drankjes geserveerd.
De stad El Teniente is één grote mijn. We steken ons in mijnwerkerskledij (oranje jas/overall, veiligheidsschoenen of laarzen, belt met accu- en safetypack, helm en een echte mijnwerkerslamp) en rijden met twee kleine busjes de mijn in. We zien hier onder andere de gang, waar ooit een van de grootste moonstones te zien was. Men schat dat het exemplaar waar we slechts een puntje van 4 meter van kunnen zien, zich in totaal 30 meter uitstrekt binnenin de berg.
Na een lange mijndag gaan we met de hele groep naar een voetbalwedstrijd van Santiago's grootste voetbalclub Colo Colo, voetbalfan of niet. Wat een sfeer en wat een temperament! De harde kern van Colo Colo staat vlak bij ons. Ze springen, dansen, schreeuwen, trommelen en juichen. We krijgen er kippenvel van. Halverwege de eerste helft komt Colo Colo op voorsprong nadat uit een corner is gescoord. Het hele stadion (inclusief wijzelf) explodeert zowat van opwinding. Omdat de meeste studenten er geen genoeg van kunnen krijgen, gaan we wederom de kroeg in. Zondag is toch een vrije dag.
Ik ben vergeten nog te vertellen dat we vrijdagmiddag vrij hadden. We zouden gaan raften, maar dat ging niet door omdat de rivier veel te gevaarlijk was (komt met name doordat het hier warmer is door de klimaatveranderingen, waardoor er nog meer smeltwater dan anders is). Dus regelen we als echte Nederlanders allemaal een fiets met van die grappige groene mandjes voorop. Op die manier verkennen we de stad. Hoe langer we hier zijn hoe mooier we het vinden. Maar goed, nu moet ik mijn koffers gaan pakken aangezien we morgen om zes uur al vertrekken naar Peru.
Volg vooral de rest van onze reis op www.centrimundo.waarbenjij.nu.
Bij de foto:
Het Stress-gezelschap poseert voor de staatsiefoto.
