Trouwen
Vroeger, pakweg veertig jaar geleden, was zo'n trouwpartijtje op de campus heel normaal. Anders mocht er namelijk niet gehokt worden. Al gebeurde dat onder het mom van `brommers kiek'n' heus wel. Anno 2008 is een studentenhuwelijk weer een hele happening geworden. En hoewel het verliefde paartje natuurlijk uitgebreid werd gefeliciteerd, denkt menigeen er het fijne van. Van `die zijn gek' tot `ja hé hé, nu mogen ze eindelijk seks hebben'. Wat dat laatste betreft, dat klopt. Het gaat inderdaad om een stel, dat volgens vrome christelijke regels leeft. Niks geen vunzig gefriemel tijdens het practicum. Niks geen hitsige vrijpartij of zweterige sessie in het herentoilet van de Pakkerij. En al zeker geen grijpgrage handjes onder de collegebanken. Geile sms-jes? Nog nooit van gehoord.
Nee, er zijn ook nog studenten die `s avonds hun flanellen pyjama aantrekken, elkaar met een kus op de wang goedenacht wensen en vervolgens elk in een eigen bed stappen. En daar ook blijven tot de volgende ochtend. De conclusie die je daar uit kunt trekken? Dat er gelukkig nog ware liefde bestaat onder UT-studenten, waarvan het merendeel zich doorgaans een slag in de rondte neukt. Lichtpuntjes in donkere dagen, zeg maar. En dat mag zo vlak voor de Kerst best in de krant, vonden wij.
Film
Belletrie Filmhuis heeft een probleem. Hun wekelijkse filmhuis op woensdagavond is te onbekend onder de studentenbevolking. Of UT-Nieuws daar iets aan kan doen? Ach, een berichtje, dat kan best, vonden wij. Het knusse filmzaaltje van de Vestingbar leent zich immers prima voor een goed avondje cultfilm. Gezellig ook. Schaaltje zoete popcorn op schoot, zakjes chips paraat, cola binnen handbereik. Draaien maar. En na het wegslikken van wat brokken in de keel tijdens de aftiteling en het wegpinken van enkele traantjes, zien wij als redactie het nut er zeker van in om even inhoudelijk stil te staan bij zo'n emotioneel geladen cultuurfilm. Een scheutje diepgang erbij, wat napraten en discussiëren. Net een écht filmhuis. Daar doen we het voor!
Gistermiddag keken wij even wat Belletrie Filmhuis die avond voor het publiek in petto had. Ichi the Killer? Nog nooit van gehoord. Dus snorden we wat informatie op. Een greep uit het aanbod:
`De film bevat een martelscène waarbij acupunctuurnaalden en een vlijmscherpe snaar worden losgelaten op een hulpeloos slachtoffer.'
`Het gewelddadige gedrag van de gewetenloze moordenaar Ichi bezorgt menig kijker slapeloze nachten.'
`Ichi de Killer is een zieke film.'
`Een duizelingwekkende bloederige achtbaan.'
`Op de film werd geschokt gereageerd.'
`Excessief geweld en oncompromisloze seks.'
`Je hebt een sterke maag nodig om het groteske geweld en sadistische martelingen te doorstaan.'
`Je ziet als het ware door de lichaamsdelen de lijken niet meer.'
Geen wonder dat de stoelen bij Belletrie Filmhuis zo leeg blijven!
