Europa heeft gelukkig ingezien dat zo'n drukkende maatschappelijke verantwoordelijkheid niet gezond is. Bij oplevering moet het werk of de dienst gewoon aan de specificaties voldoen. Dan wordt er betaald en daarmee basta. Dat is het grondbeginsel van de Europese aanbesteding. Softe argumenten als `die mensen kennen we', of `daar zijn we vertrouwd mee', tellen niet. Die leiden alleen maar tot ongewenste sociale druk, die waarschijnlijk wordt afgekocht met een hogere prijs.
De Nederlandse gemeenten hebben dit beleid meteen omarmd. Scholen en andere werken worden nu neergezet door de goedkoopste aannemer, die weliswaar niet thuis geeft als er later problemen zijn, maar dat geeft niet. Dan wordt de plaatselijke timmerman alsnog gevraagd de trapleuning weer vast te zetten. Gratis natuurlijk, want hij moet niet vergeten dat hij veel te duur is.
Ja, de Nederlandse overheden hebben zich de Europese marktbeginselen bewonderenswaardig snel eigen gemaakt. Altijd shoppen. Als ze geld over hebben, parkeren ze dat niet meer automatisch bij de plaatselijke bank, bij de mensen die ze kennen. Nee, dan zoeken ze op internet naar de virtuele bank met de hoogste rente. Overboeken en weg zijn de centen. Precies zoals Europa dat graag ziet.
