 |
En als we het dan toch over veiligheid hebben. De Health and Safety Executives zijn niet de enige die ons constant waarschuwen voor gevaarlijke situaties. Ook de buschauffeur, de gewapende wachten bij het Beach Hotel waar we nu drie dagen slapen, de politie op het strand en de reisgids hebben er een handje van. Zeker in Durban lijkt het volkomen onverantwoord om met één of twee personen over straat te gaan lopen als het donker is. Behalve als je echt niks bij je hebt, dan valt lijkt het mee te vallen.
De eerste week in Kaapstad maakte de studiereisgroep voor het eerst de Zuid-Afrikaanse criminaliteit mee. Twee van ons zijn lastiggevallen bij een pinautomaat, een gewilde plek voor easy-money boeven. Zuid-Afrikaanse onverlaten hoopten dat ze met twee naïeve toeristen te maken hadden die wel even hun pincode gingen intoetsen terwijl ze ernaast stonden. Gelukkig wisten de slachtoffers het gevaar af te wenden, noch zijn er slachtoffers gevallen of waardevolle spullen verloren gegaan.
Vrijdagavond in datzelfde Kaapstad was het echter wel raak. In de kroeg, onder het genot van een biertje, is één van ons zijn telefoon ‘kwijtgeraakt’. Zodra dit vuurtje rondging door de groep en er wat beter opgelet werd, vielen de strategisch door de kroeg opgestelde ‘scouts’ op, die alles in de gaten houden. Onoplettende feestvierders met iets te wijde zakken en iets te dure telefoons voor deze buurt zijn dan makkelijke doelwitten.
Ondertussen hebben we Durban probleemloos achter ons gelaten, de op één na onveiligste stad van Zuid-Afrika. Na een kort bezoek aan het Golden Gate National Park, vlakbij het koninkrijk Lesotho, zijn we vanmiddag aangekomen op onze laatste bestemming van het officiele gedeelte: Johannesburg, oftewel dé onveiligste stad van Zuid-Afrika.
Bas Klaver,
met studievereniging Concept in Zuid-Afrika.
 |
 |
 |
| Een normaal straatbeeld in Zuid-Afrika. Manshoge hekken met 'Armed Response': gewapende beveiliging bij oproep. |
