Ad Valvas
Mare
De Leidse studievereniging Prometheus houdt een liftwedstrijd naar Zottegem en ter voorbereiding nodigde de vereniging lift-expert Michiel Metselaar uit. Michiel heeft inmiddels 60.000 liftkilometers op de teller, van IJsland tot Minsk. Zijn tip: `Ik lift altijd met een grote witte roos. Dan denken de mensen dat ik naar een vriendin ver weg ga. Verder: zorg dat je er netjes uitziet. Een beetje studentikoos, ontspannen. Geen regenjassen, absoluut niet.' Michiels grootste triomfen zijn vijf ritjes in een Ferrari en twee keer een lift van een klein vliegtuig. `Hoe? Door de piloot aan te spreken. Die moeten toch een aantal vlieguren maken, en soms nemen ze iemand mee. Je kunt ze bijvoorbeeld op een klein vliegveld bij de verkeerstoren aanspreken.'
Observant
Zwitserland is koploper in de globaliseringsindex die het Maastrichtse instituut ICIS onlangs opstelde. Nederland staat vijfde, Haïti, Madagaskar en Rwanda bungelen ergens onderaan. De index telt 117 landen en is een van de weinige lijsten die niet alleen economische maar ook sociale en ecologische ontwikkelingen meet. Deze factoren samen moeten een beeld geven in hoeverre landen verweven zijn met de rest van de wereld. ICIS-directeur Pim Martens legt uit: `Wij verzamelen ook gegevens over toerisme en migratie, milieu, militaire operaties en politiek. Een hoge notering is niet per se gunstig', aldus Martens. `Denk aan een land dat vaak verwikkeld is in internationale gewapende conflicten.'
Folia
Onder het motto `een canon mag geen canon heten als het niet gezongen wordt', heeft UvA-alumnus Ruben Naeff de Volkskrant-bètacanon verwerkt tot een muziekstuk. Naeff vormde de bètacanon om tot een vierstemmig gezongen canon getiteld Nul plaattektoniek WC. Het beleeft de première tijdens de boekpresentatie van de bètacanon. In het lied buitelen wetenschappelijke onderwerpen over elkaar heen en zo af en toe wordt het stuk onderbroken door een venster over DNA, enzymen of priemgetallen. Volgens Naeff vormt het geheel een `tien minuten durend loflied op de exacte wetenschappen.'
Cursor
Het blad van de Universiteit Eindhoven portretteerde zes studenten met een bijzondere bijbaan. Een duikinstructeur, een circusdocent, een hulpkracht bij de technische dienst op een recreatiepark, een buschauffeur, een operator in een brillenglazenfabriek en een ballenjongen op de golfbaan. Die laatste job verdient 8,50 per uur en met mooi weer is het volgens Jeroen van Lipzig lekker genieten. `Ik zorg ervoor dat de ballen die de golfers wegslaan op de golfbaan, weer terugkomen. Gevaarlijk is het werk niet, want ik zit altijd in een karretje. Het leuke is dat het zo apart is. Je hoort het niet vaak dat iemand ballenjongen op de golfbaan is.'
