 |
| Jan van Alsté: `Rustig langs het water, midden in het bos, dat wil toch iedereen?' Foto: Arjan Reef. |
In de ontvangsthal van het Cosmos Ontdekkingscentrum voor weer- en sterrenkunde, natuur- en techniekeducatie, ook wel bekend als de Volkssterrenwacht Twente, begint Van Alsté aan zijn tweede kop koffie. `Ik ben 's morgens echt een koffiedrinker', zegt hij terwijl hij een koekje soldaat maakt. Sinds een maand drinkt Van Alsté zijn bakkie troost elke donderdag- en vrijdagmorgen in de knusse horecaruimte van het sterrencentrum, zijn nieuwe werkplek. Hij is nog maar net begonnen, maar de eerste vernieuwingen staan hem al helder voor ogen. Zo zou een flinke onderhoudsbeurt het hart van de sterrenwacht, de koepel met de telescoop, goed doen. `Het mag allemaal wel iets fraaier, iets moderner', zegt Van Alsté. `De koepel moet weer glimmen!' Ook qua filosofie is er genoeg werk aan de winkel. De profilering van het centrum mag best wat duidelijker worden. `De sterrenwacht is onze core business met als doel kinderen te leren zich te verwonderen over de uitgestrektheid van het heelal en de nietigheid van de mens. We proberen de wetenschappelijke attitude te prikkelen.' In de doe-zaal, naast de expositieruimte waar tientallen telescopen van de bouwer Pieter Meesters staan, licht Van Alsté dit toe. `Kinderen kunnen hier allerlei experimenten uitvoeren en zich verwonderen over de kosmos. Dit kan nóg actiever. Niet via de computer, maar door te kijken door een echte spiegelmicroscoop. Ze moeten hier hun energie kwijt, de ruimte beleven en al spelend erover leren.'
Op het dak van de sterrenwacht kijkt de nieuwe directeur met een big smile uit over de Lattropse weilanden. `Dit is mooi hè?', lacht hij. `De campus was vroeger ook zo. Je werkte midden in het groen. Nu zitten velen zoals ik in de Horst, ingeklemd tussen de gebouwen. Dit hier is pas natuur.' Weer beneden, in de `sterrentuin', legt Van Alsté al wandelend over het schelpenpad uit hoe hij op deze rustieke plek terecht is gekomen. De UT-opleidingsdirecteur maakte vijf jaar geleden gebruik van de ouderenregeling om van een fulltime functie langzaam af te bouwen naar een driedaagse werkweek. `Maar daar kwam in de praktijk niets van terecht. Ik bouwde aan de nieuwe opleiding biomedische technologie. Ik had voldoende geld om verder te groeien, om adequaat personeel aan te nemen, maar in het kader van het reorganisatieproces blokkeerde de toenmalige faculteitsdecaan Alfred Bliek de personeeluitbreiding van mijn opleiding.' Met als gevolg dat Van Alsté gedwongen werd om veel zelf te doen. In plaats van minder maakt hij evenveel uren, of meer. `Ik wilde de deelname aan die ouderenregeling terugdraaien, maar de UT werkte niet mee. Ik tekende daarom bezwaar aan.' Maar dat werd afgewezen waarop Van Alsté besloot daadwerkelijk twee dagen minder bij de UT te gaan werken. `Ik heb het eigenlijk nooit helemaal begrepen, maar goed, de dingen liepen anders dan ik wilde. Dat is jammer, maar er is uitdaging genoeg dus zocht ik voor die uren iets nieuws.'
De sterrenwacht stond het verst van zijn UT-werk af. `Daarom heb ik hiervoor gekozen. Ik heb niets met sterren.' Lacht: `Ik kijk graag vooruit en niet omhoog.' Wél heeft hij iets met het opbouwen en neerzetten van een levensvatbare organisatie. `Ik ben praktisch sterk. Het papierwerk probeer ik tot een minimum te beperken. Ik wil snel over gaan tot actie. Wat willen we en hoe bereiken we dat? En daar ook echt de consequenties aan verbinden.' Van Alsté denkt bij de sterrenwacht de komende vijf jaar bezig te zijn met het bereiken van doelen, het creëren van draagvlak voor veranderingen en het uitvoeren ervan. `Een hele mooie taak binnen een hartstikke leuk centrum', zegt hij en loopt naar een steiger aan de oever van de Dinkel. `Is dit niet inspirerend?' Het water kabbelt kalm langs de houten vlonder. `Schoolkinderen doen hier proefjes met watermonsters in potjes en preparaten, ik zit er weleens om na te denken. Lekker rustig langs het water en midden in het bos, dat wil toch iedereen?'
