Voor Simon Glazenborg, Tom Fugers en Joost van Bennekom zijn de komende weken de maand van de waarheid. In enkele of zelfs slechts één wedstrijd moet plaatsing worden afgedwongen. Allemaal hebben ze echter te kampen met kleine of grote tegenslag.
Tom Fugers: gestolen prothese
 |
`Het stond er heel goed voor totdat op de laatste dag van mijn trainingsstage op Lanzarote mijn trainings- en wedstrijdprothese zijn gestolen. Niemand heeft er wat aan, want ze zijn speciaal voor mij gemaakt. Ze zaten in dezelfde tas als mijn laptop. Pure pech dus', vertelt de TBK-student die zich op de 400 meter hardlopen hoopt te plaatsen voor de Paralympics.
`Ik loop nu op een tijdelijke prothese, maar die staat anders afgesteld dan dat ik gewend ben. Gelukkig krijg ik ruim een week voor mijn eerste kwalificatiemoment de nieuwe prothese. Ik verwacht dan al bij de eerste wedstrijd, op 1 juni, de limiet te kunnen lopen. Dat zou heel mooi zijn, want dan is de druk eraf en kan ik in de weken erna me voorbereiden op Peking. De trainingstijden zijn heel positief, ik ben een stuk sneller dan vorig jaar. Bovendien kon ik een jaar geleden mijn trainingsmaatje niet bijhouden, terwijl ik hem nu tot 300 meter de baas ben. Dat zijn allemaal signalen dat het goed gaat komen.
Kwalificatiewedstrijden: 1 juni Emmeloord, 7 juni Duisburg en 14 juni Berlijn
Kwalificatie-eis: 55.00 seconden
Simon Glazenborg: Tegenwind
 |
`Tijdens de eerste wedstrijd van dit seizoen, de wereldbeker in München anderhalve week geleden, hadden we een lastig toernooi door de vele wind', aldus de student werktuigbouwkunde en roeier in de Holland Acht. `De organisatie heeft zelfs de loting aangepast. Daarmee erkenden ze dat je in bepaalde banen nadeel van de wind had. We roeiden tegen vijf landen die al gekwalificeerd waren en tegen vier landen die zich net als wij nog willen plaatsen. Twee daarvan, Kroatië en Frankrijk, eindigden voor ons.
`We moeten dus nog beter roeien, maar over het algemeen ging het wel aardig. Over anderhalve week hebben we weer een wedstrijd en verder zijn we hard aan het trainen om nog net iets sneller te worden. Op het Olympisch Kwalificatietoernooi in Polen is nog een ticket te verdienen. We roeien dan sowieso tegen Zwitserland, Italië, Frankrijk en Kroatië. En misschien doen er ook nog boten mee uit Nieuw-Zeeland en Rusland. Ik schat onze kansen goed in. In München waren de verschillen ondanks de harde wind erg klein. Als we nog iets meer ritme hebben, denk ik zeker dat we ons kunnen plaatsen.'
Kwalificatiewedstrijd: 18 juni Olympisch Kwalificatietoernooi Poznan (Polen)
Kwalificatie-eis: eerste plaats
Joost van Bennekom: spierscheurtje
 |
Al direct bij zijn eerste kwalificatiepoging, tijdens het NK meerkamp begin mei, wilde de onderzoeker membraantechnologie pieken. De atleet moest zich echter na twee onderdelen terugtrekken. Joost van Bennekom: `Ik was in vorm, boekte goede resultaten in de trainingen, maar ik had al wel een tijdje last van mijn lies. Op echo's was niks te zien, het bleef dus onduidelijk wat er precies mankeerde. Op het NK had ik er zoveel last van dat ik niet verder kon. In het ziekenhuis bleek dat ik een scheur van twee bij een halve centimeter heb in een spier in mijn dijbeen. De eerste twee weken mag ik vrijwel niets doen en het hele herstel duurt vijf à zes weken.
`Het is fijn dat bekend is wat het precies is, maar verder is het huilen met de pet op. Stiekem hoop ik dat ik fit ben voor het laatste kwalificatiemoment, eind juni, maar dat is al een beetje tegen beter weten in. Bovendien heb ik daarvoor dan nauwelijks kunnen trainen. Dit is echt hartstikke zuur.'
Kwalificatiewedstrijden: 10/11 mei NK meerkamp Sittard, 7/8 juni Arles (Frankrijk) en 28/29 juni Hengelo
Kwalificatie-eis: 8166 punten
Marjolijn Stenneke: geen Spelen
 |
Voor Marjolijn Stenneke is de Olympische droom voorbij. De roeibond wil geen boot afvaardigen waar de TBK-studente in past. `Het was de bedoeling dat we een dubbelvier zouden vormen, maar de bond wilde dit niet ondersteunen. Men wil puur met de vrouwen acht aan de slag. We hebben met vier dames nog aangeboden om het zelf te betalen met geld dat we via sponsors hadden verzameld, maar ook daar gaf de bond geen toestemming voor. En waarom niet? Dat moet je mij niet vragen, ik snap er helemaal niets van. Vanuit het NOC kan ik het me nog voorstellen, omdat we geen medaillekandidaat zijn, maar dat de roeibond ons tegenwerkt, daar kan ik niet bij.
`Ik ben heel teleurgesteld en het meest chagrijnig ben ik nog omdat ik niet eens de kans heb gehad om te varen. Als ik nou uitgeselecteerd was of als we het als ploeg niet gehaald hadden, had ik er mee kunnen leven. Na alle energie die ik hier in heb gestopt, ga ik de komende weken veel trainen in de skiff en het plezier in het roeien herontdekken. Misschien dat in het najaar het EK of het studenten WK er nog inzit.'
