Het werkt zo:
Tring, tring.
`Hallo, met de hoofdportier van de UT.'
…..
`Wie wilt u spreken?'
……
`Nou, die naam zegt me niets.'
……
`Geeft niet. Fijne dag verder.'
Tring, tring.
`Goedemiddag, met de hoofdportier van de UT.
….
`Ah, u weer. Klopt, ik leg u net neer. Nog steeds op zoek? Wat was de naam ook al weer?'
……
`Spelt u even?'
….
`Ah, gevonden.
…….
Geen dank. Tot ziens!'
Baanbrekend. `Er hoeft geen telefoniste meer tussen', aldus Koppen.
U wilt de heer Koppen alvast feliciteren met zijn vindingrijkheid en nominatie?
Hij is te bereiken op 5000. Lekker makkelijk.
Onthoudt u het even? Gewoon voor het geval dat.
Met lof
We hebben vijf jaar in de boeken gezeten, elk sociaal contact op de campus vermeden, elk tentamen met een zeven herkanst om er een acht of liever nog een negen van te maken. Het was niet de leukste tijd van ons leven, maar ach, het was het waard. We zien onze ouders nog stralen op onze afstudeerborrel. De professor had enkel in superlatieven gesproken. Master of Science, en daar achter die twee prachtige woorden. In het Nederlands deden ze wat sullig aan, `met lof'. Maar die Latijnse term, die mocht er wezen: `cum laude'. Daar hadden we al die ontberingen graag voor over gehad!
Onze eerste werkgever viel er direct voor. De normaal zo ellenlange sollicitatieprocedure werd teruggebracht tot een informeel gesprekje dat meer ging over het weer dan over onze competenties. We mochten morgen direct beginnen, liever diezelfde middag nog, en over het salaris zouden we het wel snel eens worden.
Twee woorden betekenden de droomstart van onze carrière, maar nu we ons aan het oriënteren zijn op een volgende baan, sloeg de schrik ons om het lijf bij het lezen van deze krant. Zo speciaal blijkt cum laude niet meer te zijn. Was het ooit aan nog geen vijf procent van de studenten gegund, nu studeert al meer dan 1 op de 10 met lof af. Erger nog is de houdbaarheidsdatum van het predikaat. De waarde blijkt rap af te nemen tijdens je loopbaan. Na je eerste werkgever zijn nevenactiviteiten en verantwoordelijkheden ineens veel belangrijker. Dat is even slikken. Hadden we nu toch maar zo af en toe bij de studieverenging een biertje gedronken.
