 |
| Het vijfkoppige toneelgezelschap van het stuk De chemie was weg…wat is dan liefde? |
Inspiratie voor het verhaal haalde Maarten van Voornveld (34) vier jaar geleden uit HP/De Tijd. `Ik las een artikel over acht koppels die op het punt van scheiden stonden. Een van de geïnterviewden liet weten dat de chemie tussen hem en zijn vrouw weg was. Het verwoord heel mooi hoe wij over de liefde denken: in onze ogen moet het iets zijn als een roze wolk, gestoeld op gevoelens en emoties. Onze eigen rol om het een beetje leuk te houden, is vaak veel minder benadrukt.'
De liefde - uitgebeeld in verschillende verhaallijnen - is het thema van de voorstelling. `Twee koppels vertellen over hun liefdesrelatie', zegt Van Voornveld. `Dat zijn de dialogen. Speler nummer vijf is de barvrouw. Zij wil actrice worden en repeteert tijdens haar kroegwerk haar teksten. Die passages gaan over bekende liefdesverhalen zoals Romeo en Julia, Aida, Tristan en Isolde. Dat zijn dus de monologen in het spel. Daar tussendoor laten we als een soort ondersteuning vijf nummers horen van wijlen volkszanger André Hazes. Hij bezong vaak het grote verlangen naar liefde.'
Alsof het toneelstuk nog niet genoeg doorspekt is van de liefde, worden er ook nog regels uit 1 Korintiërs 13 van het Nieuwe Testament getoond. `Dat is een Bijbelse tekst die we gebruiken om nieuwe scènes aan te geven. Het zijn mooie regels die niet direct verwijzen naar het geloof en de Bijbel.'
Ondanks de vele verhaallijnen is het stuk wel één voorstelling die van A naar B gaat, zegt Van Voornveld. `Ik heb alleen wat extra elementen toegevoegd. In 2004 heb ik de voorstelling geschreven en ingestudeerd met verschillende toneelgezelschappen van de Navigators, verspreid over Nederland. Zo vergroot ik de betrokkenheid van onze leden bij het stuk. Want als je meespeelt dan neem je je vrienden en kennissen natuurlijk mee. Bovendien hoeven we niet met één gezelschap door het land te reizen om alle universiteitssteden te bezoeken.' In Enschede bestaat zo'n toneelafdeling van de Navigators nog niet. `Daarom komen wij met een team uit Leiden. Na de voorstelling volgt een korte lezing, de monoloog. Die vul ik zelf vaak in met mijn eigen overtuiging, soms ietwat chargerend. Tijdens de dialoog, de borrel na afloop, hoop ik dat ik iets heb losgemaakt.'
