Japan
`Ze zien je als gast'
 |
| Een bezoek aan de Osaka University behoorde tot het programma. |
Naam studiereis: Bonsai
Naar: Japan
Organisatie: studievereniging Inter-Actief
Aantal deelnemers: vijf commissieleden en 24 (andere) studenten
Vertrek: zaterdag 9 februari
Terugkomst: zaterdag 1 maart
Route: van Osaka via Kyoto naar Tokio
Gebeld op: dinsdag 26 februari om 10.30 uur Nederlandse tijd, 17.30 uur Japanse tijd
Met: telematicastudent Jorrit Schippers en informaticastudent en organisator Ronald Volgers
Hoogtepunt: tempelovernachting en ochtendceremonie in Nara
Wat er mis ging: niks, op een paar zieken en kritische overstappen na
`We wachten op ons eten in een restaurantje in de plaats Tsukuba', zegt Jorrit Schippers. `Deze stad ligt vijftig kilometer van Tokio en is een zakenstad: veel en voornamelijk
technische bedrijven zitten hier.' De eerste plaats waar de studenten neerstreken was Osaka, de stad die samen met het nabijgelegen Kyoto en Nara tot de bakermat van de Japanse cultuur en bevolking behoort. De hoofdstad Tokio kwam pas veel later tot bloei. `De eeuwenoude cultuur is echt bijzonder', vertelt Schippers. `Die bestaat naast alle hypermoderne bedrijven.' Ronald Volgers vult aan: `In Japan is de overheid de aanjager van research en development.
Welke kant het opgaat met de technologie weten ze hier ook niet, maar met de ontwikkeling van bijvoorbeeld een op maat gesneden intelligente woonkamer zijn ze al heel ver.'
Na Osaka wachtte Kyoto. `In Nara hebben we eerst nog overnacht in een tempel. Het was erg koud. Het weer is hier sowieso wisselvallig. Ik denk dat het overdag gemiddeld een graadje of tien is, maar die nacht hadden we sneeuw.' Volgers: `De tempelovernachting was inderdaad een bijzondere ervaring. We verbleven in een gigantisch complex van tempels. Overal hingen van die typisch Japanse lantaarns. Eén monnik sprak een beetje Engels. Met handen en voeten legde hij ons af en toe wat uit. Die avond aten we in de eetzaal. Slapen deden we op een matrasje op één grote kamer. De volgende dag woonden we om zes uur 's ochtends een dienst bij. In een kleine tempel zat een aantal monniken om een vuurtje. Ze gooiden stokjes in het vuur en zongen daarbij. Een drummer zorgde voor het ritme. We waren getuige van een reinigingsritueel. Door het stokje in het vuur te gooien werden de zonden verbrand. Ze doen dat elke ochtend.'
Na de gebeden en zang, maakten studenten zich op voor de reis naar Kyoto. `Soms met kritische overstappen', zegt Volgers. `We maken veel gebruik van het openbaar vervoer en wisselen dus steeds van warm naar koud. Bovendien zijn de dagen best pittig: laat naar bed, vroeg eruit en een druk programma. Sommige studenten zijn een dagje ziek geweest.'
Schippers: `Een student heeft een hoekje van zijn tand verloren tijdens het eten met stokjes! Dat was al een ingezet stukje. Op deze dingen na, loopt alles op rolletjes. De Japanners zijn vriendelijk, al zijn ze dat volgens mij puur uit beleefdheid. In die zin vind ik ze gereserveerd. Ze beschouwen je niet als één van hen. Ze zien je als gast en ik denk dat het lang duurt om hier als westerling te integreren.'
Scandinavië
Ruimte en mooie natuur
 |
Naam studiereis: European Study Tour 2008
Naar: Scandinavië
Organisatie: studievereniging Isaac Newton
Aantal deelnemers: vijf commissieleden en tien (andere)studenten.
Vertrek: zaterdag 17 februari
Terugkomst: zaterdag 1 maart
Route: Van Kopenhagen naar het Zweedse Malmö, via de hoofdsteden Stockholm en Oslo terug naar het Zweedse Trollhättan en Göteborg en weer naar eindbestemming Kopenhagen.
Gebeld: dinsdag 26 februari om 12.00 uur Nederlandse en Zweedse tijd.
Met: reisleider en werktuigbouwkundestudent Emma Ligtenbelt
Hoogtepunt: `Sommigen hebben een eland gezien.'
Wat er mis ging: niks.
`Hallo, we zijn nu op weg naar de Zweedse gemeente Stenungsund. Daar brengen we een bezoek aan Akzo Nobel. De bedrijven zijn hier modern, alles is goed geregeld. Overzichtelijk en ordelijk. Met twee minibusjes, geschikt voor negen personen, rijden we van stad naar stad. Om de beurt chaufferen we. Het is maar net hoe het uitkomt. De regen valt nu met bakken uit de lucht. Dat is voor het eerst sinds onze komst. De andere dagen hebben we prachtig weer gehad. Zon, een strak blauwe lucht en een graadje of vijf, zes. Wel koud, maar geen sneeuw.'
De Scandinavië tour begon en eindigt in Kopenhagen. `Daar zijn we naar bierbrouwerij Carlsberg geweest. Toen door naar Trelleborg waar we het gelijknamige bedrijf Trelleborg Sealing Solutions bezochten. We overnachtten in Malmö, een erg mooie stad. Net als Stockholm waar we een paar dagen verbleven. Culturele uitstapjes hebben we niet op het programma staan, maar we zijn in onze spaarzame vrije uurtjes wel naar een park in de Zweedse hoofdstad geweest. Daar liepen dieren rond en je kon wat leren over de geschiedenis van de stad.' Een steeds terugkerend thema tijdens de reis is duurzaamheid. `Bij elk bedrijf vragen we wat zij aan sustainability doen. Bij de autofabrikant Saab kregen we daar helaas geen kans voor. In een treintje reden we over het terrein en daar hield het bezoek mee op. Dat was jammer. Verder gaat alles goed. De hotels zijn prima en we komen overal mooi op tijd aan. Gisteren hadden we heel luxe eten. We zaten op de boot van Noorwegen naar Zweden en kregen een lopend buffet. Superlekker! Een uitzondering hoor. De andere dagen is het gewoon pizza of chinees. We hebben van alles al gehad.'
Scandinavië is volgens Ligtenbelt een prachtig stel landen bij elkaar. `Er wonen weinig mensen, dus de ruimte is enorm en de natuur echt mooi. Sommigen van ons hebben een eland gespot. Hard rijden mogen we niet. De maximale snelheid ligt op 110 kilometer per uur. We doen dus iets langer dan gedacht over onze tochten. Deze week gaan we nog naar Chalmers University in Göteborg. Er wacht ons een dagvullend programma vol presentaties en rondleidingen. Ook gaan we nog langs autofabrikant Volvo. Als laatste bezoeken we de Legofabriek in Billund. Daar ligt ook het bekende Legoland. Wij krijgen te zien hoe ze de legostenen opspuiten. Een leuke trip die er echt bij hoort.'
Brazilië
Rio opener dan São Paulo
 |
Naam studiereis: Adiante
Naar: Brazilië
Organisatie: studievereniging Paradoks
Aantal deelnemers: zes commissieleden en 22 (andere) studenten
Vertrek: zondag 17 februari
Terugkomst: vrijdag 7 maart
Route: Van São Paulo via Paraty naar Rio de Janeiro, daarna door naar Curitiba, weer terug naar São Paulo en vandaar naar Foz do Iguacu aan de Argentijnse grens.
Gebeld: dinsdag 26 februari om 21.00 uur Nederlandse tijd, 17.00 uur Braziliaanse tijd
Met: commissie lid Ewout Jonker (student biomedische technologie)Hoogtepunt: `Op het Copacabanastrand waren de golven drie à vier meter hoog.
Wat ging er mis: `Iemand vergat zijn paspoort in een restaurant. Het document is gelukkig weer terecht.'
Op het moment van bellen tuffen de studenten met een `supertoeristisch treintje' de 710 meter hoge berg Corcovado op richting het reusachtige standbeeld van Christus de Verlosser dat dominant uitkijkt over Rio de Janeiro. `We staan aan de voet van het Christusbeeld en we zijn foto's aan het schieten', roept Ewout enthousiast. `Het uitzicht is prachtig!' Dan wordt de verbinding verbroken. Er is geen bereik meer. Ruim een uur later is het ontvangst hersteld en vertelt Ewout uitgelaten over de studiereis. `In vijftien minuten reden we dwars door de jungle de berg op. We zagen de mooie zandstranden liggen zoals Copacabana, waar we zo naar toe gaan en de immens hoge flatgebouwen. Rio ligt tussen bergen in. Hoe hoger op de berg, hoe armer de bevolking. Daar vind je de sloppenwijken.'
Het ontspannende culturele uitstapje volgde na een intensief bedrijvenbezoek. `We zijn naar een tissue engineering bedrijf geweest. We kregen een presentatie en rondleiding door het laboratorium. Echt superinnovatief zijn ze hier niet. De Brazilianen maken Europese apparaten na, maar dan voor de eigen markt. Ze bedenken ze dus niet zelf, maar produceren het wel. Dat is goedkoper. Bij het bedrijf Dixtal zagen we een long-hartmachine voor beademing van patiënten. Dat is niets nieuws. Omdat er veel vraag naar is, fabriceren de Brazilianen het product zelf.'
Terug naar de berg. `Het weer is lekker, een graadje of dertig. We zitten wel in het regenseizoen, dus elke middag plenst het een uur tot anderhalf uur keihard. We hebben allemaal een paraplu aangeschaft.' Rare dingen zijn ze nog niet tegengekomen. `Al was São Paulo wat minder gezellig dan Rio en kon je er 's avonds niet down town. De sfeer is daar veel opener. We proberen op straat wat Portugees met mensen te spreken. Soms lukt dat aardig. Op straat zie je veel brommertjes voorbij scheuren en hoor je taxi's claxonneren. De hotels zijn prima en het eten is geweldig. Elke avond komt een ober bij je langs aan tafel met een enorme vleesspies in zijn handen. Daar snijdt hij grote lappen vlees vanaf, zo op je bord. Je kunt zoveel eten als je wilt. Maar het valt niet altijd even goed bij iedereen, als je begrijpt wat ik bedoel.'
