Veel meel
Nieuwe servicecentra, nieuwe afkortingen. En die komen achter je naam, in je emailadres. Tussen haakjes, dat wel. Maar toch.
Met grote vreze vreesde personeel van het nieuwe Student & Onderwijs Servicecentrum dan ook voor de nieuwe emailadressen. Vooral medewerkers van het onderdeel Student & Onderwijs Administratie. Die zagen zich bijna geconfronteerd met het weinig frisse SOA achter hun naam.
Lekkere entree om iemand anders z'n emailbox mee binnen te druipen. Voor je 't weet knalt iedereen je zo achter de viagra en de penis-enlargements aan, hupsakee, in de junkmail.
Wel lekker rustig trouwens. Vooral als je beseft dat veel mensen zuchten onder een enorme e-mailoverload. Ook hier ter redactie lijden we. 's Ochtends durven we bijna niet te kijken naar die verse, zwarte brij. Onze baas is het ergst, die meet zijn populariteit er aan af. `Ik zit op 189 ongelezen', roept hij dan trots. Of: `Ik heb er nu zestien weggewerkt, maar er alweer achttien bij!' En als we niet naar zijn triomfkreten luisteren dan stuurt-ie ons een mailtje.
Voor urgente dingen pakt men het beste de telefoon, lezen we op de voorkant van deze krant. Dat zal best. Maar telefoontjes, die werken niet meer. Het gesproken woord heeft z'n beste tijd gehad. Bovendien vereist een telefoontje directe actie van de gebelde persoon. Die heeft daar doorgaans geen reet zin in. Het gebeurde laatst nog. Na een enthousiast oraal relaas onzerzijds dat eindigt met een concrete hulpvraag, zegt de persoon aan de andere kant van de lijn: `Joh, klinkt heel interessant. Zet me dat nog even op de mail!'
Carnaval
Komend weekend voert carnavalesk feestgedruis weer de boventoon in menige stad. De burgemeester staat tijdelijk fictief op non-actief. Een jubelende stadsprins zwaait met zijn steek de scepter. Ook op de campus vliegen de carnavalvibes al in het rond. De UT loopt namelijk mee in de bonte optocht. Ideetje van de communicatieafdeling. Een beetje good will creëren na de Iran-publiciteitsblunder. De lange, platte wagen beeldt een laboratorium uit met reusachtig pruttelende potten en buitenissig sissende machines. Achter de omhoog cirkelende stofwolkjes, doemt het verzonken torentje op. Prins Flier `ik lust geen bier' en Sik Pieter `doe mij nog maar een halve liter' dansen lustig op het dak van het kerkje. Vrolijke noten komen van dweilorkest de tanende decanen. Clown Rikus beukt de grote trom. De drie musketiers Paul, Ton en Hubert blazen de blaren op hun getuite lippen en cowboy Matthias speelt secuur de tweede viool. Van Ast, landbouwkundig ingenieur, neemt 't doar'n spul op sleeptouw en tuft kalm voort op de trekker. Zijm gaat als nar en draagt fier het vaandel van de vereniging: de jolige profielzoekers uit Silly Con Valley. Het wetenschappelijk personeel vormt de loopgroep. In witte, lange jassen. Kekke mutsen op hun roodgloeiende hoofden. Uitbundig zwaaiend naar de drommen mensen langs de kant. Sluitstuk van de stoet is ene Blank. Niet dat iemand Dave herkent, in zijn bruinharige paardenpak. Een bolderkar vol drank sleurt het beste paard van stal achter zich aan met de hit van het jaar: nanobier, gevuld met nanobommetjes van alcohol. Dronken in een uur. Dat moet aanslaan, dacht de PR-afdeling. Keigoede Stunt: een neut voor elke techneut.
Op naar de nieuwe flater eeh, kater.
