Zeiler
En liever ook niet in de politiek. Economisch beleid dient anti-cyclisch te zijn. Dat is de enige reden waarom de overheid zich met de economie mag bemoeien. Tegenwicht bieden aan de waan van de dag. In de VS hebben ze dat goed begrepen. De kredietcrisis wordt daar beantwoord met renteverlagingen door de centrale bank. Als mensen goedkoper kunnen lenen, kunnen ze gemakkelijker geld uitgeven, waardoor de economie inclusief de beurs er snel weer bovenop komt. Om dezelfde reden geeft Bush alle werkenden zeshonderd dollar. Met zulke zeilers kan de economie niet kapseizen.
Hier in Europa is het een ander verhaal. De ECB praat alleen over renteverhogingen. En populisten zoals Rutte roepen de regeringen op de uitgaven te temperen, want anders nemen ze de crisis niet serieus. Het is het bekende verhaal met die populisten. Flink met de varkens mee deinen en als de veewagen vervolgens kantelt hard roepen: zie je nou wel, ik zei toch dat hij niet kon rijden! Daar kun je verkiezingen mee winnen. Maar daar help je je land niet mee vooruit.
Als de Europese overheden het laten afweten ligt de bal bij het bedrijfsleven. Maar mijn bazen durven er niet tegen aan te trappen. Ze hebben al enige tijd de mond vol van `corporate responsibility', maar nu het er op aan komt zijn ze veel te close met allerlei politici om manmoedig tegen hun beleid in te gaan. En dus heb ik mijn verantwoordelijkheid genomen. De afgelopen weken heb ik voor 50 miljard euro aandelen gekocht. Als een of twee andere bankiers mijn voorbeeld hadden gevolgd, was die hele kredietcrisis verleden tijd.
Die visie delen mijn superieuren helaas niet. Als gekken hebben ze alle door mij gekochte stukken gedumpt, waardoor ze precies veroorzaakten wat ik heb geprobeerd te voorkomen: het instorten van de aandelenmarkt. In plaats van als held word ik zelfs afgeschilderd als fraudeur. Wacht maar, ooit zal de geschiedenis mij gelijk geven.
