 |
| De voormalige bewoonsters van Huize Hip |
In oktober 2006 werd Huize Hip aan de Rozenstraat opgericht, nadat vijf studentes er hun intrek hadden genomen. De meiden waren blij met hun stulpje zo vlak bij het centrum en stonden binnen twee maanden al met een enthousiast verhaal voor de rubriek `Over de vloer bij' in deze krant.
Al na enkele maanden traden allerlei gebreken aan het licht en ontdekten de dames dat ze veel te veel huur betaalden. Twaalfhonderd euro exclusief, terwijl zeshonderddertig volgens het bekende puntensysteem redelijk bleek. TBK-studente Martenique Groen (20) vertelt: `We hebben toen met de huisbaas gebeld om een redelijker prijs af te spreken, maar de man dreigde meteen dat hij ons het huis uit ging zetten.' Nog diezelfde dag schreven de bewoonsters een brief naar de gemeentelijke huurcommissie met de vraag de huur opnieuw te bepalen.
Binnen een paar weken kregen de studentes een brief van de huisbaas in de bus met de mededeling dat de huur was opgezegd omdat de man het pand zelf wilde gaan bewonen. Groen: `Totale onzin, die Wissink woonde en werkte in Almelo en wilde helemaal niet naar Enschede te verhuizen. Hij kon, vonden we, niet aannemelijk maken dat hij het huis zelf nodig had voor bewoning.' Daarop volgde het droge antwoord dat de dames op 1 juli weg moesten zijn, anders volgde ontruiming.
In juni, midden in de laatste tentamenweken van vorig collegejaar, pakten de dames hun biezen. `We waren echt bang. Die kerel kwam 's nachts het huis binnen terwijl je alleen thuis was. Bovendien wisten we inmiddels dat de vorige huurders ook waren weggepest.' Daarbij speelde dat twee van de bewoonsters tijdens de vakantie anderhalve maand naar Amerika gingen en niet wilden dat het huis intussen werd leeg gehaald.' Totdat iedereen een nieuwe kamer had gevonden gingen de spullen in een opslag en moesten de studentes logeren bij familie of vrienden.
De huisbaas weigerde bij de sleuteloverdracht de borg terug te betalen. `Dat zou hij alleen doen als wij ervoor tekenden de zaak bij de huurcommissie te laten vallen, en dat wilden we natuurlijk niet,' legt Groen uit.
In augustus vorig jaar concludeerde de huurcommissie dat 630 euro een redelijke huurprijs was. Maar dit bedrag zat net boven de liberaliseringgrens, en dus kon alleen een officiële rechter daar een uitspraak over doen. Groen: `Met onze advocaat hebben we toen onze huisbaas gedagvaard. We eisten de borg en de te veel betaalde huur terug, plus een vergoeding voor de verhuiskosten en emotionele schade.'
Na enkele maanden juridisch touwtrekken werden de partijen donderdag eindelijk ontvangen in de rechtbank, waar meteen al bleek dat Wissink een bekende van de rechter was. De rechter zag weinig in de geëiste schadevergoedingen omdat de gemelde intimidatie moeilijk te bewijzen was. Maar dat de borg terugbetaald moest worden stond als een paal boven water en ook kon de rechter goed met het adviesrapport van de huurcommissie uit de voeten. `Het betekende al met al dat Wissink in totaal ongeveer vierduizend euro zou moeten terugbetalen,' rekent Groen voor. Toch adviseerde de rechter de zaak zo snel mogelijk te schikken, om lange procedures en oplopende kosten te voorkomen. Na lang onderhandelen en met tussenkomst van de rechter kwamen partijen tot een compromis: Wissink moet de studenten vóór 1 februari 2875 euro betalen.
Groen en haar oud-huisgenootjes zijn tevreden met de uitspraak, en vooral blij dat de zaak nu afgesloten kan worden. `We moeten nog afwachten of Wissink op tijd betaalt, maar zo niet dan schakelen we natuurlijk een deurwaarder in.'
