 |
| Bernhard Christiansen Foto: Keke Keukelaar |
`Het is spannend om op een andere manier naar het leven van grote schrijvers te kijken. Mensen zijn benieuwd naar hoe zij de dood hebben ervaren en hoe ze terugkijken op hun leven. Het is vooral nieuwsgierigheid naar de dood', legt Christiansen uit waarom mensen op zijn voorstelling afkomen. Maandag speelt hij tijdens Broodje Cultuur in de Vrijhof.
De van oorsprong Duitse Christiansen spreekt niet alleen zelf met de schrijvers, hij laat ze ook met elkaar praten. `Dan ontstaat er bijvoorbeeld een discussie tussen Reve en Hermans over hoe het hiernamaals eruitziet. Reve beschouwt de hemel als een langwerpig dorp van zestien kilometer lang waar nooit iets gebeurt. Hermans ziet het echter als een lelijke stad in een moeras. Uiteindelijk komen we er dan achter dat beide schrijvers op twee heel verschillende plekken terecht zijn gekomen.'
Zo af en toe gaat het ook mis. Multatuli is volgens Christiansen moeilijk op te roepen en andere schrijvers weet hij soms niet in toom te houden. `Dan heb ik wel contact, maar dan nemen ze de regie van mij over. In het stuk ben ik eigenlijk een medium dat maar half slaagt.'
Oorspronkelijk was de séance gemaakt voor een klein festival in Utrecht, maar later speelde Christiansen Multatuli hoort u mij? zestien keer op Terschellinger theaterfestival Oerol, in een bos. Tijdens de late voorstellingen, die om half elf begonnen, was het eenvoudig om de geesten van schrijvers op te roepen. Christiansen: `In het donker word je geholpen door mysterieuze dingen als wolken, bomen en de wind. In de zaal moet ik daarvoor met het licht spelen.'
Echt eng noemt Christiansen zijn voorstelling niet. `Een kennis van mij durfde vanwege eerdere spiritistische ervaringen niet te komen, maar over het algemeen zullen de mensen het niet eng vinden. Ik zou het mooi vinden als mensen zich er een beetje ongemakkelijk bij voelen, maar het grappige zal toch overheersen.'
Multatuli hoort u mij? past naar eigen zeggen goed bij het overige, eveneens vaak absurdistische, werk van Christiansen. `Het ligt in de lijn van de vervreemding, waarbij ik speel met verwachtingen. Ik probeer mensen te laten zien dat niets vanzelfsprekend is.'
Naast het gesprek met dode schrijvers speelt Christiansen maandagavond ook nog zijn voorstelling Lichaamswerk. `Het klinkt groot, maar in dit stuk probeer ik aan de hand van het lichaam de wereld te schetsen. Dat doe ik in de vorm van kleine gedichten, verhaaltjes en een miniconférence.'
Multatuli hoort u mij? Bernhard Christiansen. Maandag 28 januari, 12:35-13:35, Amphitheater Vrijhof.
Lichaamswerk, Bernhard Christiansen. Maandag 28 januari, 20:15-22:15, Amphitheater Vrijhof.
