Odette Scholten, Sandra Konter en Harriëtte Kamphuis delen sinds de zomer van 2004 kamer B 2118 in de Hogekamp. Ze werken alle drie parttime als personeelsassistent. Dinsdagmorgen is de enige ochtend waarop ze er allemaal zijn. Tijd om aan te schuiven.
 |
| (Foto: Arjan Reef) |
Harriëtte: `We wisselen elkaar dus mooi af.'
Sandra: `Dinsdag is het wel een drukte hier met z'n allen. Dan lijkt het wel een kippenhok. De andere dagen verlopen wat rustiger.'
Harriëtte: `Elke ochtend beginnen we in deze kamer met koffie. Onze collega's Wim en Tom drinken dan ook een bakje mee en we nemen alvast wat dingen door.'
Odette: `Privézaken bespreken we ook.'
Harriëtte: `Ja, we weten van elkaar wat er speelt.'
Odette: `Kijk, dit spiegeltje hoort ook écht bij deze kamer.'
Sandra: `Daar maken we allemaal gebruik van.'
Odette: `Ik heb `m ooit nog gekocht van een collega.'
Sandra: `Gekocht?'
Odette: `Ja, die had een hele stapel van die dingen. Ik heb er twee euro ofzo voor betaald. Elke ochtend kijken we er even in. Of de lippenstift en oogschaduw nog wel goed zitten!'
Sandra: `En of er geen broodkruimels tussen de tanden zitten.'
Odette: `Maar daar hebben we ook Harriëtte voor! Zij is een beetje onze moeder. Als we honger hebben, heeft zij altijd wel wat te eten. Een Sultana ofzo.'
Sandra: `Ze vult ook altijd de snoeppot bij.'
Odette: `Ze verzorgt eigenlijk de hele kamer. Van planten water geven tot aan het afwassen van de kopjes. En als je een aspirine nodig hebt dan moet je bij haar zijn. Ze is heel verzorgend.'
Sandra: `Odette is onze flapuit.'
Harriëtte: `Ze is heel spontaan.'
Sandra: `Extravert eigenlijk.'
Odette: `Maar jij kunt dingen weer heel genuanceerd zeggen.'
Sandra: `Nou ja, wat bedoel je daar nou mee?'
Harriëtte: `Nou, gewoon, dat je iets heel voorzichtig kunt brengen.'
Odette: `Ja, je zegt het dan zo netjes, zonder iemand te kwetsen. Daar zijn Harriëtte en ik niet zo goed in!'
