Zonder Bart Hilhorst had de UT nooit een studenten-breakdance-vereniging gehad. En daarom kreeg de psychologiestudent vorige week donderdag de Union Cultuurprijs uitgereikt. `Ze zien me binnen Break-Even als een soort vaderfiguur.'
 |
|
Bart Hilhorst in een zogenaamde ‘elbowfreeze’ |
Hilhorst (26) wil meteen even iets rechtzetten. Hij heeft de prijs niet alléén gewonnen. `De prijs is voor Break-Even als vereniging en voor Bart Hilhorst in het bijzonder. Zo staat het ook op de oorkonde.'
Bescheidenheid siert de mens, maar het was toch echt Hilhorst die een jaar of zes, zeven geleden begon met het warm maken van medestudenten voor breakdance. Zelf volgde hij toen al lessen in Amsterdam, maar de reistijd viel hem tegen. `Een vereniging in het oosten zou geweldig zijn, bedacht ik me. Dat was een soort droom.' Met een handjevol enthousiaste medestudenten begon hij te oefenen. `We trainden eerst in een winkelcentrum in Enschede, gewoon waar de mensen ons konden zien. Ouderwetse streetdance dus. Later huurden we een gymzaal. Omdat we zo klein waren, konden we op de UT nergens aanspraak op maken. Maar vanaf 2002 ongeveer kregen we financiële ondersteuning van de universiteit.'
De vereniging groeide gestaag en werd in de zomer van dit jaar ook door de Student Union erkend. `We zijn de eerste en enige studenten-breakdance-vereniging in Nederland en hebben nu zo'n 25 leden. Aan onze introductiecursus, dit najaar, doen negentien mensen mee. Het gaat dus goed', aldus Hilhorst.
De breakdancer begon in 1999 met een telematicastudie en was zes jaar later klaar met de bachelor. `Ik wist niet zo goed wat ik toen wilde en ben breakdanceles gaan geven aan basisschoolleerlingen. Geweldig, daar leer je echt superveel van. Maar dit jaar besloot ik toch weer te gaan studeren, ik doe nu de pre-master van psychologie.'
Break-Even weet zichzelf intussen aardig in de kijker te spelen. De vereniging stelt jaarlijks een showteam samen dat tijdens de Introductie, het Batafeest en het Eindfeest optredens verzorgt. Hilhorst: `Breakdance is gemaakt om bekeken te worden. Het is indrukwekkend om te zien en elk lid beheerst weer een ander kunstje.' De head-spin is zijn eigen specialiteit. Hij draait zo tien rondjes op zijn hoofd, met de benen in een kaarsrechte spagaat.
Het bijzondere van de club is, zegt Hilhorst, dat ze individueel trainen, zonder docent. `We hebben onszelf alles aangeleerd en die kennis dragen wij weer over op nieuwe leden.'
De Union Cultuurprijs beschouwt hij als een erkenning voor alle tijd en moeite die hij in de vereniging heeft gestoken. Van het gewonnen geld, 350 euro, wil hij iets leuks gaan organiseren.
Rest nog één vraag: hoe gaat hij de vereniging ooit loslaten? `Ik word gezien als een soort vaderfiguur en ja, Break-Even is mijn kindje. Maar, ooit zal het zonder mij moeten. Voorlopig blijf ik nog wel even voorzitter, maar ik trek me dit jaar wel terug uit het showteam.' Lacht: `Alhoewel dat nog niet helemáál zeker is…'
