`Dunken is niet mijn ding'

Naam: Tim van de Kruijs
Leeftijd: 20 jaar
Studie: civiele techniek
Sport: basketbal
Club: DBV Arriba
Rol: speler heren 1

Tim van de Kruijs: `Formeel moet je van elkaar afblijven.' (Foto: Arjan Reef)

Jullie verloren zaterdag in Rijssen met bijna dertig punten verschil van Risne Stars. Dat verlies was niet ingecalculeerd?

`Nee, zeker niet. Tot zaterdag hadden we nog uitzicht op een eerste plaats, maar nu glijden we af. Het seizoen is nog lang, maar omdat de koploper nog geen punten heeft verspild, wordt het kampioenschap een lastig verhaal.'

Dus jullie gaan niet meer voor de titel?

`Dat was voor aanvang van de competitie de ambitie en dat is het nog steeds. Vooral omdat alleen de kampioen rechtstreeks promoveert. Hoewel we voldoende kwaliteit in huis hebben, zit het ons nu even niet mee.'

Is de selectie te smal en het seizoen te lang?

`We hebben nog een stuk of tien wedstrijden te gaan en daarmee is er vanalles mogelijk, maar dan moet de selectie wel fit zijn. We missen nu drie jongens omdat ze geblesseerd zijn. Daar ben ik er zelf ook één van. Vorig jaar hadden we dertien man in de selectie en nu moeten we het met z'n negenen zien te rooien.'

Zoals in Rijssen?

`Nee, in Rijssen speelden we met zes man. Tegen het eind van de wedstrijd kom je conditioneel in de problemen, omdat je simpelweg minder kan wisselen.'

Jij hebt zelf een enkelblessure, hoe staat het daar mee?

`Ik hoop deze week van de fysiotherapeut te horen dat ik de trainingen mag hervatten. Eerlijk gezegd ga ik daar wel vanuit. Ik ben nu drie weken uit de running en ik hoop komend weekend weer te kunnen spelen.'

Ben je een blessuregevoelige speler?

`Eigenlijk helemaal niet. Maar een enkelblessure komt regelmatig bij basketballers voor, omdat je na een sprong nog wel eens op de voet van je tegenstander landt. Het is in deze sport lastig om zuinig te zijn op je enkels.'

Bij basketbal is contact formeel niet geoorloofd, maar die regel lijkt een wassen neus. Er wordt in wedstrijden flink getrokken en geduwd.

`Het is inderdaad een grijs gebied. Formeel moet je van elkaar afblijven, maar de praktijk is weerbarstiger. Het komt er in de praktijk op neer dat je de tegenstander niet te opzichtig van je af moet duwen. Maar de schouderduw wordt bij het basketbal zeker niet geschuwd.'

Beschrijf jezelf eens als speler?

`Ik moet het met mijn 1.89 meter niet van mijn lengte hebben. Dunken is niet mijn ding en ik kom fysiek in de duels tekort. Dat tekort probeer ik te compenseren met mijn snelheid. Ik kan vrij rap omschakelen van aanval naar verdediging en verder heb ik een behoorlijk schot. Met die kwaliteiten kan ik me nu al twee jaar staande houden in de hoofdmacht van Arriba.'

Arriba is niet je eerste club?

`Nee, ik ben elf jaar geleden in Gouda begonnen met basketbal. Waarom basketbal? Omdat mijn vriendjes toen op een basketbalclub gingen en ik niet wilde achterblijven en misschien omdat mijn vader het ook altijd speelde.'

Moet je offers brengen voor de sport?

`Ik zie het niet als een offer. Basketbal vormt een belangrijk deel van mijn leven. We trainen drie avonden in de week en dan moet je er gewoon staan. Voor een prestatieteam is dat evident en daar voel ik me lekker bij. Ik hoop nog jaren verder te kunnen.'