Kapotte wielophanging zorgt voor nachtwerk

24 / 10 / 2007 | Redactie

Het is woensdag 24 oktober en dag 4 van de World Solar Challenge in Australië. Lokale tijd 18.40 uur. Het Twentse Solar Team bevindt zich op een paar kilometer afstand van het plaatsje Cadney Home Stead en maakt zich op voor de nacht. De Twente One reed vandaag 530 kilometer, vanaf de herstart in Alice Springs. Via de satelliettelefoon geeft teamlid Maaike Roefs een update.

Op de derde dag van de race kreeg het Twentse Solarteam te maken met een paar fikse buien. Omdat de auto van Taiwan door de regen helemaal stil kwam te liggen, wist de Twente One een plaatsje omhoog te kruipen in het klassement.
(Foto: Sander Bockting)

`Het was een goede dag', meldt ze monter. `Maar een half uur voor het einde van de racedag ging het mis. De voorwielophanging brak af. We schrokken ons rot, al hadden we al eerder gezien dat de auto iets scheef hing. Bij nadere inspectie bleek dat het gaat om de verbinding tussen de voorwielophanging en het chassis. Dat betekent dat we vanavond en vannacht flink aan het repareren moeten.'

Aan het einde van dag 4 is het nog niet duidelijk of de Twentenaren hun vijfde plek in het klassement hebben weten te behouden. `Dat komt omdat er vanochtend een herstart van álle auto's was in Alice Springs. Door onze pech heeft concurrent Taiwan ons wel weten in te halen. We hopen vanavond meer informatie over de stand in het klassement te krijgen.'

Door de pech met de voorwielophanging kon het team net niet de camping bereiken, waar ze hoopten te overnachten. `Dus zitten we nu ergens in de bushbush', vertelt Maaike. `Eigenlijk zie ik alleen maar zand en lage struiken. Ik liep net met een wc-rol onder mijn arm, op zoek naar toiletplek. Maar die heb ik nog niet kunnen vinden, dus ik moet het maar even ophouden', lacht ze. Ze vertelt dat het team nu druk bezig is om het kamp op te slaan. Straks wordt er gekookt. `Een paar mensen regelen dat voor ons. Zij slaan elke dag, ergens onderweg, wat voedsel in. Koken gebeurt op gaspitjes. Wat er op het menu staat? Geen idee, het is in ieder geval iets uit blik.' Het slapen in tenten - het Solarteam heeft er drie - gaat prima. `We zijn 's avonds hartstikke moe.'

Waar Maaike zich nog het meest over verwondert tijdens de race is de enorme uitgestrektheid van het land. `We rijden met tien auto's in konvooi achter de Twente One en zien soms uren helemaal niets. En dan opeens staat er zomaar in de woestijn een woonhuis, dat is toch wel heel bijzonder.'

Inmiddels is er bijna 2000 kilometer afgelegd en heeft het Solarteam nog een dikke 1000 te gaan tot de finish in Adelaide. De Twente One rijdt gemiddeld zo'n 80 km per uur. `Dat is niet het maximale. Het lenzensysteem werkte in het begin nog niet optimaal en natuurlijk zijn we afhankelijk van de weersomstandigheden. Gelukkig geldt dat ook voor de andere auto's.' Op de vraag of de Twente One nog in de top 3 zal eindigen, antwoordt ze: `In een race is alles mogelijk.'

Top-zes klassement World Solar Challenge, dag 4 (bron: www.nuonsolarteam.nl)