Naam: Hanneke Bluemink
Leeftijd: 27
Studie: Afgestudeerd (technische natuurkunde)
Functie: Aio natuurkunde/ vloeistoffysica
Sport: Triatleet
Club: Aloha
Rol: Voorzitter
 |
| Bijschrift: Hanneke Bluemink (links) poseert met haar collega Monique van Lier (voorzitter van Kronos) bij hun geliefde sintelbaan. (Foto: Arjan Reef) |
Jullie vragen in een petitie op www.alohatriathlon.nl om steun voor het behoud van een sintelbaan op de campus. Maar het besluit is al genomen. Wordt het paard niet achter de wagen gespannen?
`Nee, dat vind ik niet. Bovendien heeft atletiekvereniging Kronos vóórdat de Student Union een besluit nam ook een handtekeningenactie gehouden. Ook die heeft niet mogen baten. Met deze petitie willen we inventariseren of alleen Kronos en Aloha belanghebbenden zijn. Wij denken van niet. Sterker, daar zijn wij van overtuigd.'
Dat klinkt zelfverzekerd.
`Ben ik ook. Ik zie regelmatig mensen in hun eentje op de sintelbaan sporten. Eerlijk gezegd hebben we helemaal geen goed beeld van de gebruikers van de baan. Daar zijn ook geen concrete cijfers van en toch besluit de Student Union niet meer te willen investeren in de baan. Dat betreuren wij.'
En met zo'n petitie krijg je wel een goed beeld van de gebruikers?
`In ieder geval een indicatie en dat is meer dan we nu hebben. We hebben de petitie vorige week dinsdag op onze site geplaatst en we hebben nu al een kleine driehonderd reacties binnen. Van studenten, maar ook van personeelsleden. Zij geven ons het gevoel dat we er niet alleen voor staan. Driehonderd steunbetuigingen in een betrekkelijk korte tijd hadden we niet verwacht.'
Zijn dat niet allemaal leden van Kronos en Aloha?
`Nee, want beide verenigingen komen samen op zo'n 120 leden, schat ik. Dat is nog niet eens de helft van de mensen die nu gereageerd hebben. We hebben geen klachten over het draagvlak voor onze actie.'
Maar kunnen jullie nog iets concreets met de petitie?
`De Student Union heeft weliswaar een beslissing genomen, maar dat wil niet zeggen dat het college dat besluit klakkeloos overneemt. Misschien is er nog ruimte. De sintelbaan is gezichtsbepalend voor de campus, dat weet het college ook. Voor de uitstraling van de universiteit is een sintelbaan van wezenlijk belang. Waar moeten we de Batavieren inhalen als er geen baan meer ligt?'
Maar waarom hebben jullie niet eerder aan de bel getrokken bij de Student Union?
`Uiteraard hebben we dat gedaan. Er werd ook wel naar ons geluisterd, maar onze argumenten hebben de Student Union uiteindelijk niet kunnen overtuigen.'
En daar leggen jullie je niet bij neer?
`Nee, we werken voor een goede zaak.'
Student Union gaf eerder in dit blad aan te willen investeren in binnensportaccommodaties. Daar is toch ook iets voor te zeggen. Want wat kost een nieuwe baan?
`Volgens mij rond de vier ton.'
Dat is veel geld.
`Dat is veel geld, maar wat kost het om bijvoorbeeld een andere baan van een andere vereniging te huren? Leden moeten bijvoorbeeld naar Hengelo om daar te trainen. Je bouwt zo meer drempels in om te sporten. Je kunt het geld wel in fitnessapparatuur steken, maar gewoon buiten sporten is ook lekker, hoor.'
En de oude baan repareren?
`Dat is geen optie. De baan is kapot. Er is jarenlang geen onderhoud aan gepleegd en bovendien werkt de afwatering niet. Als het regent kan je er geen gebruik van maken. De oude sintelbaan is op. Bovendien is een sintelbaan ouderwets. Een tartanbaan of een kunststofbaan is meer van deze tijd. Ik vind dat we daar dan ook voor zouden moeten gaan.'
Wat kun je concreet met de uitkomst van de petitie?
`Misschien kunnen we betrokkenen aansporen de juiste cijfers op tafel te leggen. We willen echt wel eens weten hoeveel mensen er nu gebruik van maken. Die cijfers moeten toch eerst bekend zijn voordat wordt besloten ergens de stekker uit te trekken.'
Kun jij je een Bata voorstellen zonder sintelbaan?
`Nee, echt niet. Waar moeten de lopers heen? En dan heb ik het niet eens over de nostalgische gevoelens. Studenten en oud-studenten die ooit tijdens de Bata op de sintelbaan zijn onthaald, zullen dat moment niet snel vergeten. Dat gevoel wanneer je de eerste stap op de baan zet, temidden van al die honderden of misschien wel duizenden mensen langs de kant is natuurlijk grandioos. Dat gevoel is onbetaalbaar.'
