Careport
Maar, er zijn meer kapers op de kust. Vele clubs en units azen op het terrein van de vliegbasis. Een medewerker van het Sportcentrum bijvoorbeeld, vertelt dat de gebruikers van het buitenzwembad behoefte hebben aan een speciale strook voor nudisten. `Wij zouden de vliegbasis graag willen omtoveren tot een buitenbad met naaktstrand. De werktitel? Bareport natuurlijk', zo meldt de enthousiaste woordvoerder.
Maar ook de organisatoren van de jaarlijkse UT-traploopkampioenschappen zien brood in de basis. `Onder de naam Stairport kunnen wij het evenement weer nieuw elan geven', aldus een spokesman.
Voorts is er sprake van dat de nieuwe shared service centra, waarin de diensten sinds maandag zijn ondergebracht, hun intrek zullen nemen op het vliegveld. `Shareport, dat dekt de lading pas goed', jubelt de woordvoerder van het college van bestuur met nauwelijks verholen opwinding.
Shareport zal het moeten opnemen tegen een ander alternatief. De chef kapper van campuskapsalon de Barreboks: `Wij willen al jaren uitbreiden en dit is natuurlijk ons momentum. De vroegere basis wordt wat ons betreft de grootste kapsalon van het oosten. Nog even, en iedereen wil alleen nog maar geknipt worden op Hairport.'
Gratis
Het beloofde een saai, somber en vooral regenachtig weekend te worden. Groot was dan ook de vreugde toen we na een lange werkdag op de bank ploften en de post doornamen. Een brief van de UT! Met goed nieuws! Wel drie keer lazen we de brief, regel voor regel, nauwkeurig over. Het stond er echt: álle medewerkers mogen voortaan gratis sporten op de UT. Weg met de XtraCard, weg met de overtollige kilo's en lang leve al die lieve mensen die dat voor ons bedacht hadden.
Het saaie, sombere weekend was van de baan. Op zaterdagochtend togen we vrolijk naar de duurbetaalde fitnesszaal. Voor de laatste keer welteverstaan, want het abonnement moest worden opgezegd. De voormalige sportinstructeur had alle begrip. Natuurlijk trek je voortaan liever baantjes in de pauze op het werk. Of slaat eens een balletje op het tennisveld. En dat allemaal voor nop, nada, niets! Wat een heerlijke werkgever, de UT. Daar boften we maar mee. Dus trok je je ook nog eens met spoed terug uit een sollicitatieprocedure elders.
Na een heerlijk weekend - waarin we ons trakteerden op een duur designerjurkje omdat we nu toch wel heel veel geld overhielden - gingen we weer vrolijk aan het werk. Collega's waren in euforische stemming. Iedereen droeg sporttasjes bij zich.
En toen klikten we de homepage van de UT aan. Waarop `RECTIFICATIE' stond. De brief was té voorbarig geweest. Niks geen gratis sporten met je medewerkerspasje. Gefrustreerd propten we ons de hele dag vol met troostrijk voedsel: kroketten, snickers, saucijzenbroodjes en gevulde koeken. Over die calorieën maken we ons niet druk. Lunchwandelen blijft gelukkig wel gratis.
