Troost
De medewerkers van UT-catering pikken het niet langer. Ze voelen zich door het college van bestuur ongelijk behandeld. De stemming was al niet opperbest door die naderende outsourcing. Recente ontwikkelingen aan het cateringfront werken ook niet echt mee.
De zaak zit zo. Het handjevol werknemers bij de Faculty Club blijft binnen de poort, de andere 35 horecacollega's weten absoluut niet wat hen boven het hoofd hangt. En die schoen wringt. Tijdens een spoedberaad afgelopen maandag lieten de gedupeerden zich niet onbetuigd. Handjeklap! Vriendjespolitiek! Een dubbele agenda! Overal stoom en kokend water. De rapen zijn gaar. Deksels nog aan toe. De messen worden geslepen. Blinde vink!
Actie!
Jongens, ga alsjeblieft niet staken. Dan doe je de UT-medemensen te kort. Wees ludiek.
Serveer een Broodje Protest, belegd met een (hard) ei. Maak een Uitsmijtertje Verzet, gooi er wat rotte tomaten tegenaan. Verzin een pittig soepje met sambal en flink wat rode pepers. Maak een Patatje Oorlog. Of een Tosti Gebakken Lucht. Maak een Bal Van Ast met mayo. Schenk thee met een Koekje van Eigen Deeg.
Wat het college van bestuur ervan vindt nu de zaak in de soep loopt? Ach, die hebben dat niet eens in de gaten. Het trio denkt al weer na over een nieuwe invulling van de sintelbaan die ook al van de campus verdwijnt. Waarschijnlijk draaien de snode plannen uit op een tweede Faculty Club, maar dan met speciaal voor de cateringmensen een Bakkie Troost. Gratis.
Time
Last van een overvolle email-box? Ook zo'n hekel aan ellenlange vergaderingen, waardoor je niet aan werken toekomt? Expert in het uitstellen van lastige klusjes? Rotzooi op het bureau? Moeite met nee-zeggen? Laat je je graag afleiden door collega's?
Een cursus timemanagement is dan de oplossing. En wij deden hem alvast. Op zich was het best nuttig. Vooral die praktische tips. Zoals, hanteer vaste telefoontijden, hou gesprekken kort en doelgericht, werk aan een opgeruimd bureau, doe lastige klussen 's ochtends vroeg, plan vergaderingen aan het einde van de werkdag en sluit de deur als je je moet concentreren op een taak. Blablabla. Simpel, maar verhelderend. Heel aardig vonden wij ook de `afterlunchdiptip'. Een bekend probleem: na een theatersnack en het uitwisselen van de laatste roddels, is het verrekte lastig om weer in het werkritme te komen. Het liefst zou je met die volle buik even een uiltje willen knappen, maar op het bureau ligt het zo hard. De afterlunchdip is simpelweg tegen te gaan door een praktisch karweitje in te plannen. Een beetje rommelen achter je bureau of even gezellig een paar kopietjes maken. Maak je ook eens een goede beurt bij het secretariaat.
Hier konden we wel wat mee. Totdat de cursusleider het onderwerp `inzicht verkrijgen in werktijd' aansneed. Al die eerdere tips zouden namelijk pas écht effectief zijn als van minuut tot minuut duidelijk is waar de werktijd precies aan wordt besteed. Hoe? Door dagelijks een schema te maken.
Ja, dáááág! Alsof we daar tijd voor hebben. Lekker zeg, zo'n cursus.
