Deze vergelijking gaat mank. De openbare weg is niet alleen voor Porsches bedoeld. Op het Formule 1 circuit daarentegen bepalen de deelnemers wel hun eigen regels. Er geldt daar geen snelheidslimiet, auto's passeren elkaar links en rechts, niemand gebruikt zijn richtingaanwijzer als hij van baan verandert en bovenal wordt er geen rekening gehouden met fietsers. Regelmatig rijdt een coureur zijn bolide of zichzelf in de prak, maar dat zal de overheid een zorg wezen. Een ongeluk op het circuit heeft geen gevolgen voor de verkeersveiligheid.
Evenzo kennen de financiële markten een rijke geschiedenis van crashes zonder noemenswaardige gevolgen voor de reële economie. Zo'n roemrucht gesprongen zeepbel is de tulpengekte van 1637. Menig bollenspeculant ging failliet, maar de meeste Gouden Eeuwers hebben er niets van gemerkt. Zoals u nu niets merkt van de kredietcrisis. Gewoon een bladzij omslaan in de krant.
Natuurlijk moeten verkeersdeelnemers zonder dat ze daar erg in hebben het circuit niet op kunnen fietsen. Maar daar houdt de zorg van de overheid dan ook op. Wie willens en wetens gaat racen, moet zich niet beschermd wanen door de overheid. Met een goed functionerende financiële markt is het als met een bos. Omwaaiende bomen houden hem gezond. De overheid past dus geen medelijden met speculanten die hun geld verliezen, of dat nu is met aandelen of met derivaten.
Regels werken als een hekje bij een ravijn. Zonder hekje blijven de meeste wandelaars weg bij de rand, al valt er zo af en toe een waaghals te pletter. Plaats een hekje en de zich veilig wanende toeristen gaan er massaal tegenaan leunen. Dat gaat goed, tot het hekje afbreekt. Regelgeving op financiële markten leidt tot minder ongelukken en meer rampen. En daar merkt u wel wat van.
