De stichting draagt formeel zorg voor uitgifte van de kaart en voor de ontwikkeling van nieuwe functies. De meeste taken worden echter uitbesteed aan de IB-Groep en IBM. In feite is de stichting vooral 'de overhead'.
'Om de prijsstelling van de studentenchipkaart hangt een heel syndroom', verzucht Ritsema. 'De kaart kost universiteiten elf gulden vijftig per jaar. Universiteiten denken dat die nooit zoveel functies kan vervullen dat dat opweegt tegen de kosten. De kern is dat ze een visie nodig hebben. Alleen voor de betaalfunctie hoeven ze het niet te doen. Het gaat om efficiënter communiceren. Onderwijs op afstand. Maar de hele truc is, niemand weet precies hoe de toekomst er uit ziet.'
De Stichting SURF, een samenwerkingsorganisatie van de hoger onderwijsinstellingen op het gebied van informatietechnologie, heeft in juni vorig jaar een overeenkomst met de Stichting Studentenchipkaart gesloten. Voor het studiejaar 1997 zal de stichting een kaart ontwikkelen die geheel voldoet aan de wensen van het hoger onderwijs.
Instellingen bepalen zelf of ze een studentenchipkaart invoeren. Wel wil SURF grootverbruikerscontracten afsluiten met de Stichting Studentenchipkaart en leveranciers van chipapparatuur. Hoe meer de gezamenlijke universiteiten afnemen, hoe hoger de korting waarvan ze allemaal profiteren.
In de rij voor het opladen
