De ‘kamer’ van vierdejaars bachelorstudent Technical Computer Science, Gheorghe Turca (22), lijkt meer op een appartementje. Met een comfortabele woonkamer, aparte slaapkamer en een hele eigen verdieping heeft hij behoorlijk wat ruimte.
Kamer: Ruim 32 m² aan de Witbreuksweg, bovenin een van de piramidewoningen. Hij betaalt 620 euro inclusief gas, water en licht en beschikt over een eigen badkamer en keuken.
Hoelang woon je hier al?
‘Ik woon hier sinds het einde van mijn eerste jaar, dus inmiddels drie jaar. Daarvoor deelde ik met drie anderen een studentenhuis zonder woonkamer. In combinatie met de stijgende huurprijs leek me dat een goede reden om een andere plek te zoeken.’
Ruime plek, hoe heb je die gevonden?
‘Het was puur toeval. Binnen een maand vond ik deze kamer al en besloot ik meteen even langs te gaan. Een andere bewoner gaf me een kleine rondleiding en daarna kon ik de woning direct accepteren.’
Waar heb je de meeste spullen vandaan?
‘Ik hou heel erg van tweedehandsdealtjes. Dus toen ik hierheen verhuisde, trok ik samen met mijn ouders langs alle kringloopwinkels in de regio. Online scoorde ik ook nog behoorlijk wat! Zo kocht ik mijn televisie, het kastje waar die op staat en een Chromecast voor twintig euro. De eigenaar ging verhuizen en wilde ervan af.’
Meer een schoonmaakfreak of een sloddervos?
‘Dat wisselt nogal. Soms liggen er overal pizzadozen en soms is het, net als nu, mooi schoon. De ene keer maak ik eens per week schoon, de andere keer eens per maand. Een vast schema heb ik in ieder geval niet.’
![]()
Wat is uniek aan je kamer?
‘Moeilijke vraag. Ik denk dat elke kamer op zijn eigen manier uniek is. Het bijzondere is natuurlijk dat ik helemaal alleen woon. Niet veel studenten hebben diezelfde luxe.’
Heb je een anekdote over je kamer?
‘Ik had ooit een gezellige avond met wat vrienden. Toen ze vertrokken, lag ik lekker op de bank en opeens hoorde ik wat piepen. De deur naar het balkon stond wagenwijd open en in de hoek van de woonkamer zag ik een vleermuis zitten! Ik rende naar de badkamer en begon mijn vrienden te bellen, maar niemand kwam me helpen. Uiteindelijk ging ik toch maar snel naar bed. De volgende ochtend was er niets meer te bekennen.’
Ik denk dat je wel weet wat ik wil vragen, toch?
‘Ja, maar het is echt gebeurd! Ik kan het nooit hebben gehallucineerd.’
Ook een kijkje in je kamer laten nemen voor deze rubriek? Stuur een mailtje naar [email protected]!